Tag archieven: WO II

Er is echt heel veel moed voor nodig

Geplaatst op door

In wereldoorlog II werd mijn vader – op last van de Duitse bezetter – opgeroepen om (verplicht) in Duitsland te gaan werken. Dat zal best wel heel veel stress hebben veroorzaakt bij mijn ouders, maar hoe het precies is gegaan, weet ik eigenlijk niet eens.

Mijn ouders zijn in 1942 getrouwd. Ik ben in 1943 geboren. En in mei 1943 werd de algemene Arbeitseinsatz in het door nazi-Duitsland bezette Nederland afgekondigd. Alle jongemannen tussen achttien en vijfendertig jaar kregen een oproep om zich te komen melden. De resultaten voor de nazi’s waren mager. Veel Nederlandse mannen doken onder of probeerden een vrijstelling te krijgen/ regelen.

Wat ik er nog van weet, is het volgende.
Ook mijn vader en een aantal mannen uit het dorp D. werden opgeroepen om in Duitsland voor de bezetter te gaan werken. De groep ging op een dag te voet, onder bewaking, naar het station van D. Maar onderweg stapte mijn vader uit de groep, ergens nog in het dorp. Via, via, is hij eerst naar zijn ouderlijk huis gelopen, heeft daar zijn fietst gepakt en is toen naar mijn moeder, hun huis en zaak, ongeveer drie kilometer buiten het dorp, gefietst.

Dat dit heeft kunnen en mogen gebeuren is in mijn ogen nog steeds heel bijzonder. Mijn vader kende alle wegen, straten en binnenweggetjes in het dorp! Dat scheelde natuurlijk.

Er is later/ daarna niet door de Duitsers, of de plaatselijke politie, naar hem gezocht. Hij heeft tot en met de dag van de bevrijding in mei 1945 (gelukkig) geen last van de foute autoriteiten van destijds gekregen. Ook is hij niet verraden.

‘Klikken’ is terug in Poetins Rusland

Geplaatst op door

Het heeft (zeker) te maken met de oorlog van Poetins Rusland tegen Oekraïne, namelijk: Klikken!

Poetin scheldt de Oekraïners uit voor nazi’s, maar ik denk: ‘Het is juist andersom!‘ (Ik bedoel: In mijn ogen is hij zelf een nazi.)

Waarom ik dat vind/ denk/ zeg? Omdat mij het volgende te binnen is geschoten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog konden je eigen kinderen niet worden vertrouwd. Dat hoorde ik eens van mijn ouders.
Mensen met kinderen moesten in die tijd oppassen met wat ze zeiden, omdat ze anders verraden konden worden. M.a.w.: verraden kunnen worden door je eigen zoon of dochter.
Kinderen konden bijvoorbeeld op hun school worden uitgevraagd door hun juf of meester.
Maar het kon nog veel erger! Er waren kinderen die anderen aangaven bij de autoriteiten. Zelfs hun eigen familieleden!

Na al die jaren is er blijkbaar NIETS veranderd !!!
(De mens leert blijkbaar niet(s) van geschiedenis.)

Titus Brandsma, verzetsheld, ‘hoempapamuziek’ en ‘poespas’

Geplaatst op door

Titus Brandsma.
In mijn ogen was hij (zeker) een verzetsheld.
In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd hij gearresteerd door de ‘moffen’, want zo werden de Duitse soldaten in die tijd genoemd. Brandsma had zich – onder meer in lezingen – uitgesproken tegen rassenhaat en stelde (in opdracht van de aartsbisschop van Utrecht) richtlijnen op die rooms-katholieke tijdschriften voorschreven geen advertenties van de Nationaal Socialistische Beweging (NSB) te plaatsen. Hij werd gevangen gezet in de gevangenis in Scheveningen, kwam in Kamp Amersfoort terecht en werd naar concentratiekamp Dachau gedeporteerd, waar hij – na zware mishandelingen – werd vermoord.

Concentratiekamp Dachau heb ik een paar keer bezocht. Niet om deze man, of uit nieuwsgierigheid, maar om met eigen ogen te kunnen zien wat er uiteindelijk met dat kamp is gedaan/ gebeurd. De tweede keer dat ik er was, was voor mij een heel bijzonder bezoek. Want wat bleek? Het kamp was vrijwel opnieuw gebouwd. Nagebouwd!

Titus Brandsma werd door de Duitse bezetter gekenschetst als een gevaarlijk persoon, die het nazisme bestreed.
Nadat hij enkele dagen in het kamphospitaal van het concentratiekamp had gelegen, raakte hij buiten bewustzijn.
(Ik heb werkelijk steeds gedacht dat hij in Kamp Dachau is geëxecuteerd, maar ik las een keer dat in 1942 een eind aan zijn leven is gemaakt nadat een kamparts hem als nutteloos een dodelijke injectie had gegeven.)

Maar waarom heeft deze man in die tijd onvoldoende steun van zijn kerk gekregen? (Dat heb ik mij vaak afgevraagd.)
En waarom was er nadien al die ‘poespas’? Zoals relieken, zalig- en heiligverklaring?
Waar was dat voor nodig?

Meehelpen in POLEN (1)

Geplaatst op door

Misschien een vreemde titel, maar iedereen weet wel wat er tot nu toe is gebeurd in Oekraïne.

Het leed in Oekraïne is onbeschrijfelijk groot. Niet te beschrijven volgens mij

Zelf ben ik in de Tweede Wereldoorlog geboren. Slechts een klein gedeelte van die oorlog heb ik maar meegemaakt. Gelukkig weet ik mij van die oorlog vrijwel niets te herinneren. Wel ken ik natuurlijk de verhalen van mijn ouders. Maar alle? Vast niet.
Wel heb ik heel veel over die oorlog, WO II, gelezen.

Maar wat kunnen we NU doen voor de Oekraïners!? Voor hen die er (nog) wonen en verblijven, en ook voor hen die zijn gevlucht, moesten vluchten?

Helpen !!! Zoveel als mogelijk is Er zijn al diverse acties aan de gang, of ze zijn, of worden opgestart.
Maar het gevoel van onmacht blijft, denk ik.

Mijn jongste zoon is met een groepje brandweerlieden uit deze omgeving naar een plaats ergens in Polen vertrokken. Hij mocht tot zijn geluk met de groep mee, omdat ook hij zich graag nuttig wilde maken. Iets doen !!!

Het groepje brandweerlieden en hij zijn in een busje vanuit Raalte vertrokken naar Polen. Ze hebben die dag ongeveer 800 kilometer gereden. De volgende dag moest nog zo’n 600 kilometers worden gereden om bij de Poolse grens met Oekraïne te komen.

Zij gaan daar hun bijstand verlenen bij de opvang en het onderbrengen van de vele vluchtelingen uit Oekraïne.

Vluchtelingen zijn er in, en komen uit alle hoeken van de wereld

Geplaatst op door

Maar het gaat toch niet enkel en alleen om vluchtelingen uit Oekraïne!? TOCH?

Misschien komt dat idee bij mij op, omdat het zo dichtbij is/ gebeurt/ lijkt te zijn, en vrijwel alle ellende dagelijks is te zien en te volgen vanuit de luie stoel in de woonkamer.

Maar er zijn óók andere vluchtelingen! Vluchtelingen die maar wat graag naar het veilige Europa zouden willen komen, maar er niet worden toegelaten.

Om welke reden dan ook! Want er worden voor die mensen allerlei nare dingen bedacht om hen tegen te houden. De nare, rare details kent iedereen wel. TOCH?

Terug naar de vreselijke oorlog in Oekraïne en de vele vluchtelingen die dat land ontvluchten.

Hoe zullen deze vluchtelingen worden ondergebracht in Nederland. En nu (opeens) wel in bijv. Polen en Hongarije? Onbegrijpelijk. TOCH?

Misschien is dit een goed idee!? Ik las in de krant dat alleen al in Nederland 376 vakantieparken zijn!!! Wat een weelde! Er zijn daar ook al voorzieningen als supermarkten, zwembaden, speelparken, enz. Je kunt het dus zo gek niet bedenken! M.a.w.: Er moeten daar genoeg plekken te vinden zijn, die gebruikt kunnen worden voor de vluchtelingen.

Voor de, vrijwel allemaal, rijke en vrije Nederlanders: Dan maar een keer géén duur huisje in een vakantiepark, of ergens anders, of hooguit een korte vakantie houden, of anders gewoon thuisblijven. Iedereen weet al wat dat betekent: gewoon een tijd lang  thuis blijven!? Is dat zo erg????

Weet je het nog?

CORONA!

Of al vergeten!?

Waarom nu pas? Na meer dan 70 jaar geleden?

Geplaatst op door

“Achteraf is het gemakkelijk te zeggen wat er had moeten gebeuren.”
Of zeg het zo:
“Je kunt toch niet veranderen wat er is gebeurd.” (Dus ook niet door excuses.)

Wil premier Rutte zijn ‘populariteit’ opvijzelen door nu pas, publiekelijk, namens ‘zijn’ kabinet, excuses aan te bieden voor iets wat al meer dan 70 jaar geleden had moeten gebeuren? Namelijk om te zeggen dat de enorme ellende van toen in het verre Oosten, in Indië dus, NIET had mogen gebeuren?

Natuurlijk klopt het NIET wat er toen is gebeurd. Maar het is wèl gebeurd, en dat was toen al vanaf het begin bekend! Zo ook wat er is gedaan en uitgevoerd in naam van God, of welke godheid of ‘hotemetoot” dan ook !

Wie zich in de geschiedenis van toen heeft verdiept – al is het maar een beetje – die weet tegelijkertijd wat er is gebeurd: het was een smerige, koloniale OORLOG!
Het waren heus geen politionele acties, zoals de Nederlandse politiek het destijds probeerde te ‘verwoorden’. En dat is lange tijd nog gelukt ook!
Te erg voor woorden natuurlijk. Schandalig gewoon!

Maar wat schiet je anno 2022 ermee op om die ‘beerput’ van toen (weer) uitgebreid te gaan openen? Helemaal niks toch zeker.

Wat heb je nu nog aan excuses? Verontschuldigingen? Eerherstel?
En voor wie zijn ze dan bedoeld? Voor wat? Waarvoor? Waarom? Enz.
Excuses komen voor de meesten sowieso te laat.

En: Wie worden er in de excuses van premier Rutte vergeten?
Zijn het de personen, soldaten, enz., die destijds al in Indië woonden, omdat zij er hun baan/ werk hadden te verrichten?
Of gaat het wellicht om de personen en soldaten, enz., die er vrijwillig naar toe zijn gegaan? (Het is toch zeker niet zo dat allen ‘verkeerde’ bedoelingen hebben gehad!?)

Kort gezegd, meneer Rutte, er zijn genoeg vragen voor ‘uw’ kabinet, de regering, die op antwoord wachten.

Zo weet ik dat er personen, soldaten, enz., naar het voormalig Indië zijn gegaan, omdat zij zich kort na WO II ‘bevrijders’ achtten. Sommigen onder hen zullen dat wellicht ook voor het avontuur, misschien zelfs voor voor de ‘kick’, hebben gekozen, en die er, wellicht ook om die reden, een enorme puinhoop van hebben gemaakt. En wel zo’n enorme rotzooi dat de goedwillende mensen, vrijwillige en dienstplichtige soldaten, e.d., er nadien, en misschien wel elke dag, heel veel last, en ja, zelfs een trauma, aan hebben overgehouden.

Maar nogmaals, meneer Rutte: Velen leven al niet meer!

Onderstaande foto komt uit een artikel in ELSEVIER(van 14 juli 2007).
(Dat artikel is bijna 15 jaar geleden geschreven.)

Laat de regering zich richten op tegenwoordige zaken. Op (nare) zaken die nog steeds niet zijn opgelost, maar wel moeten! Er is dus genoeg te doen!

[Ik moest mijn verhaal toch weer even kwijt!]