Vanmorgen las ik – heel toevallig – de titel “Opa’s wijsvinger” op de rug van het boek van Freek de Jonge toen ik langs de boekenkast liep.
Ik moest vrijwel onmiddellijk denken aan de mij bekende wijsvinger van mijn wederhelft en die van haar moeder, mijn schoonmoeder.
Beiden gebruik(t)en hun rechterwijsvinger vaak wanneer zij iets serieus wilden gaan zeggen. (Ik verzin hier nu maar ‘iets’ wat ze gezegd zouden kunnen hebben. Om het zo duidelijker te maken.)
Toen haar moeder het had over: “De “Hongaarse Opstand”, het “Vrije Westen”, het zinloos bloedvergieten en de vlucht van Hongaarse mensen”, gebeurde het!
Toen mijn wederhelft ook vertelde over: “Hongarije, Orbán, de corruptie in dat land, de oorlog in Oekraïne, Rusland, de EU en de door Rusland zélf kapotgeschoten oliepijpleiding in Oekraïne”, toen gebeurde het ook!”
Tijdens zo’n gesprek kreeg bedoelde wijsvinger een ‘serieuze rol’. Die vinger liet je iets zien in de trant van: “Let even op wat ik je nu ga zeggen. Luister dus even goed!” 🙂
Wat ik denk over dat wijsvingertje?
“Het zal wel aangeboren zijn!”
