Weer een fijne, maar deze keer een voor mij wel zeer moeilijke schilderoefening.
Maar deze keer (nu) in de geest van kunstschilder Sam Drukker.
Ik ben een groot fan en bewonderaar van zijn werk.
Mosselen op het strand
Kennis stelen∗) is van alle tijden en gebeurt op alle terreinen. Er is, wat mij betreft, echt niets veranderd. Maar misschien toch wel, want de media besteedt er steeds meer aandacht aan.
Ik herinner mij een Japanse motor van kort na WO II. De motor leek precies op het origineel, nl. op de Duitse BMW-motor. Volgens mij reed de Nederlandse politie ook op zo’n motor, maar dan vooral met de zijspan erbij.
∗) ‘Kennis stelen‘ is niet te stoppen.
Shell? Een schaamteloos bedrijf.
Er zijn heel veel mensen in Nederland (particulieren), las ik, die het meest in Shell beleggen!
Hoe bestaat het, niet waar? Toch?
Maar er is anno 2023 nog veel meer (ellende) aan de hand: Oekraïne, Taliban, Poetin, Trump, China, Israël, hackcampagnes (bijv. om te kunnen stelen, enz.), de politiek (strooien met allerlei nepberichten, enz.), enz.. (Zo zou ik best nog wel even kunnen doorgaan.)
Omdat China (nog steeds) ‘goedkoop’ is, kan de westerse wereld dat land niet negeren. (Tja, waarom niet?) Dat geldt natuurlijk ook voor China. Maar voor mij is al lang zeker: Zodra China zichzelf kan bedruipen∗) zal het westen, en ook de overige landen, niet langer voor dat land bestaan.
Weer een mooie tekening uit de scheurkalender 2023 van Peter van Straten.
Inderdaad, maar ook een voorstelling waarbij commentaar overbodig is.
Gelukkig kun je er toch om lachen. 😆
Maar Duitsland wel? Onbegrijpelijk!
Dat is toch werkelijk onbegrijpelijk? (Althans voor mij wel.)
Gisteren las ik in de krant (de VK) over de aankoop door Duitsland van het (momenteel modernste) luchtafweersysteem Arrow 3 van Israël.
Ik vind, en dat blijf ik raar vinden, dat Israël Oekraïne met dat supersysteem NIET de helpende hand biedt!
Ook niet met de Iron Dome en niet met de Iron Beam (andere laserafweersystemen).
Ik vind dat vreemd van Israël! Zelfs heel vreemd. Dus herhaal ik het hier nog maar een keer:
Voor mij is het een zeer onbegrijpelijke kwestie!
Het kan toch niet enkel om een geldkwestie gaan?
Toch?
In de krant van vandaag (de Volkskrant van 5aug23) zag ik in Thrillers, een bijdrage van Rob van Scheers, de omslag van het in het Nederlands verschenen boek ‘Miss Marple – Twaalf nieuwe mysteries’.
De foto van de omslag deed mij onmiddellijk denken aan het door hem geschilderde interieur van zijn atelier in Yde, namelijk van Ben van Voorn.
(In zijn woning, tuin, atelier en atelier van zijn vriend Jan Schroot daar ben ik een keer geweest. Een geweldig verblijf vond ik het toen in zijn ‘domein’.)
Dit is wat ik bedoel te zeggen, te laten zien (dus even goed kijken 😀 ):
Gelukkig wel. Zo kwam ik gisteren in het (nieuwe) Museum EICAS in Deventer terecht, in het museum dat kunst toegankelijk wil maken/ maakt vanaf de jaren 60 en dat als vertrekpunt het gedachtegoed van de Nul-beweging heeft gekozen.
Het is best wel bijzonder en interessant te noemen wat er in dat museum te zien is, maar toch mis ik sfeer, uitstraling, de verscheidenheid in kunstwerken, enz., iets wat bijvoorbeeld een museum als bijvoorbeeld Museum Kröller-Müller wel heeft/ bezit.
Ik mag zo’n vergelijking misschien helemaal niet maken, omdat EICAS hoofdzakelijk afhankelijk van vrijwilligerswerk, schenkingen en subsidies is. En misschien spelen er nog wel meer dingen een rol mee.
Toch wil ik het museum echt niet te kort doen! Dat is zeker niet mijn bedoeling, maar zo voelde het wel bij mij na het bezoek gisteren.
Van de expositie “Gravend naar de toekomst” van de kunstenaar Maarten Vanden Eynde sprak dit werk mij enorm aan:
“Half-Life”(2019)