Ja, eerst wel. Voor de tuindeur lagen een aantal onbekende keuteltjes. Ik kon ze eerst niet ’thuisbrengen’, want zo’n kenner van poep ben ik nou ook weer niet. 😎
Eerst dacht ik aan poep van een eekhoorn, maar dat leek mij toch geen goed idee. Wat later moest ik aan de poepjes van een egel denken, want die had ik al eens eerder in de (vorige) tuin zien liggen. Vandaar!
Ik heb het toch maar op poepjes van de egel gehouden, maar toch kan ik het nog steeds mis hebben natuurlijk.
Ja, alweer, want ik kan het gewoon niet laten om er over te praten. 😛
Als ik ergens op het terras ga zitten, dan is de kans groot dat ik in het Engels wordt bediend. (Dat vind ik dus niet normaal.)
Zelf heb ik niet veel met cijfers. Nooit gehad ook. Wel heb ik iets met taal. Altijd al gehad.
Jonge mensen die zeggen dat ze liever Engelse dan Nederlandse boeken lezen die snap ik echt niet. Hoezo wel boeken in het Engels lezen, denk ik dan.
Ook het waarom van het klakkeloos overnemen van Engelse woorden snap ik niet. Waarom letten we er niet op het Engels niet te snel over te nemen.
Aan onnodig Engels taalgebruik heb ik een geweldige hekel. Wat de Nederlandse taal betreft doen de Vlamingen het een stuk beter volgens mij.
Waar je werkelijk woont, doet er toch toe? Wees, wat mij betreft, gerust internationaal, maar vergeet vooral niet dat je in Nederland bent. Dus?
Op een (Nederlands) terras in het Engels gevraagd te worden, of je nog wat wilt drinken?
Dat is toch echt niet gewoon !
Misschien heeft het vogeltje (een pimpelmees volgens mij) nog geen dag geleefd.
De oorzaak? Vermoedelijk is het na het uitvliegen tegen het raam gevlogen, want daar vond ik het vogeltje. Op de grond. Dood.
Dus wijn is meer dan dat/dit? 😀
Uit het woordenboek:
wijn de (m) -en 1 drank uit gegist druivensap • goede ∼ behoeft geen krans ° goede waar heeft geen reclame nodig 2 druiven • ∼ verbouwen 3 gegiste drank van andere vruchten • appel∼
Niet alleen patriarch Kirill van de Russisch-orthodoxe kerk is heel verkeerd bezig, maar ook de ‘populaire‘ Moskouse priester Artemi Vladimirov doet mee. Ook hij keert de afschuwelijke situatie in Oekraïne om.
‘Schandalig’ natuurlijk om mensen zo verkeerd voor te lichten, en ook nog ‘in naam van God‘.
Maar gelukkig zijn er ook ‘goede’ priesters bij die kerk aangesloten. Dat las ik vandaag. Het is te hopen, dat zij hun ‘gewone’ leven in Rusland kunnen blijven leiden en (vol)houden. (Dit vanwege hun correcte opstelling/ mening wat betreft de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.)
Sinds de communistische tijd bestaat de kerk officieel niet meer. Maar dat is in de loop der jaren toch wel veranderd. Gelukkig maar voor de gelovigen die onder een dergelijk regiem moeten leven.
Maar wat doet de Russisch-orthodoxe kerk o.l.v. de Kirill’s en de Vladimirov’s aan de huidige toestand, de vreselijke oorlog, met Oekraïne?
Waarom treden zij niet hard op tegen het Kremlin? Tegen Poetin?
Titus Brandsma.
In mijn ogen was hij (zeker) een verzetsheld.
In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd hij gearresteerd door de ‘moffen’, want zo werden de Duitse soldaten in die tijd genoemd. Brandsma had zich – onder meer in lezingen – uitgesproken tegen rassenhaat en stelde (in opdracht van de aartsbisschop van Utrecht) richtlijnen op die rooms-katholieke tijdschriften voorschreven geen advertenties van de Nationaal Socialistische Beweging (NSB) te plaatsen. Hij werd gevangen gezet in de gevangenis in Scheveningen, kwam in Kamp Amersfoort terecht en werd naar concentratiekamp Dachau gedeporteerd, waar hij – na zware mishandelingen – werd vermoord.
Concentratiekamp Dachau heb ik een paar keer bezocht. Niet om deze man, of uit nieuwsgierigheid, maar om met eigen ogen te kunnen zien wat er uiteindelijk met dat kamp is gedaan/ gebeurd. De tweede keer dat ik er was, was voor mij een heel bijzonder bezoek. Want wat bleek? Het kamp was vrijwel opnieuw gebouwd. Nagebouwd!
Titus Brandsma werd door de Duitse bezetter gekenschetst als een gevaarlijk persoon, die het nazisme bestreed.
Nadat hij enkele dagen in het kamphospitaal van het concentratiekamp had gelegen, raakte hij buiten bewustzijn.
(Ik heb werkelijk steeds gedacht dat hij in Kamp Dachau is geëxecuteerd, maar ik las een keer dat in 1942 een eind aan zijn leven is gemaakt nadat een kamparts hem als nutteloos een dodelijke injectie had gegeven.)
Maar waarom heeft deze man in die tijd onvoldoende steun van zijn kerk gekregen? (Dat heb ik mij vaak afgevraagd.)
En waarom was er nadien al die ‘poespas’? Zoals relieken, zalig- en heiligverklaring?
Waar was dat voor nodig?