Hattem, Voerman sr. en jr., en vooral de Noordelijke Aquarellisten

Gisteren zijn Ally en ik op de fiets naar Hattem geweest.

Weer naar Hattem om – net als toen in Zwolle, Assen en Groningen – te gaan genieten van het werk van gerenommeerde aquarellisten als: Jan Velthuis, Jan van Loon, Riny Bus, Johan Meeske, Dorry van de Winkel en Robin d’Arcy Shillcock.

Deze ‘geweldenaren’ exposeren momenteel in het Voerman Stadsmuseum Hattem.

Van de laatste kunstenaar wisten wij niet dat hij het boeiende, maar moeilijke en interessante werk ook meester is! Wel wisten wij dat hij veelzijdig is.

In het oude, historische stadje was het weliswaar druk, maar het was een gezellige drukte. Er was zelfs markt, maar ook een opgebroken straat. 😉

Het fietstochtje, gerekend vanaf de veerpont van Wijhe, naar Hattem en langs de westkant van de IJssel terug, was mooi. Het landschap, de natuur, vonden wij afwisselend. Ook zagen we veel verschillende vogels.

De verborgen tuinen


Gisteren op de fiets naar Voorst voor de Verborgen Tuinen van Bert Loman aan de rand van het dorp. Niet alleen van de (kleurrijke) borders, ook van de beelden en de keramiek hebben wij enorm genoten.

Nog tijdens de heenweg hebben Ally en ik bij bakkerij Brilop advies van de buren – een lekkere plak krentenbrood gegeten bij een fijn bakkie koffie. Zo konden we er weer een poosje tegen. 😊

De drukte op het weggetje langs de IJssel viel mee! Ook in de tuinen was het gelukkig niet druk.

Op de terugweg zijn we nog even bij de prachtig gelegen ‘De Kribbe’ geweest. (De naam is vernoemd naar een stuk land langs de IJssel. Een ‘kribbe’ is ook de naam voor een dam om de bedding van een rivier te versmallen en zo de stroom te versterken. Het is ook een ‘voederbak’ en het wiegje van Jezus, lazen we.) Ook daar smaakten ons de tosti en de koffie prima.

Verder maar weer. Terug over het smalle, bochtige landweggetje. We moesten een paar keer de berm in, dus van de fiets af, omdat ons een paar kolossale trekkers met een brede ‘aanhanger’ tegemoet kwamen rijden.
In een paar afgemaaide weilanden zagen we ooievaars lopen.

Al met al was het een fijn fietstochtje van ongeveer 40 km. Goed te doen dus.

(Een paar adressen: www.deverborgentuinenvoorst.nl en www.dekribbe.nl )

 

“Géén kasteel; wel een havezate.”


Hij kan het niet laten!”
Klopt!

Samen zijn we naar Kasteel het Nijenhuis (bij Heino) gefietst om er de mooie tuin en de beelden te gaan zien. (Het mocht weer, maar dat was dus niet de reden.)

Eerst moesten we via Museum de Fundatie (in Zwolle) E-Tickets bestellen, thuis uitprinten en de Museumkaarten meenemen.

De meeste beelden, die er nu staan, kenden we al, maar er waren ook ‘nieuwe’.

Zelfs met andere nummers, want het beeld dat nummer 18 had, was nu met het nummer 13 ‘gezegend’. Er rust blijkbaar geen zegen op het kunstwerk.

Twee mensfiguren. De sokkel maakt deel uit van de compositie!

Op de fiets was het naar de beeldentuin slechts 20 km. Bijna in één rechte lijn (richting het Noorden) kwamen we er.

Om die dag 40 kilometer te gaan fietsen vonden wij geen probleem!

( www.museumdefundatie.nl en: www.beeldenaanzee.nl )

Op de fiets naar de vogelkijkhut (bij Diepenveen)

De plek van de vogelkijkhut is prachtig, maar toen we er waren was er geen vogel te zien, te bewonderen.
Wel hoorden we overal ganzen ‘snateren’, maar er was geen gans zien!

Langs de IJsseldijk

Ter hoogte van Welsumerveld, aan de andere, Gelderse kant van de IJssel tussen Olst en Deventer, staan vijftien meerpalen onderaan de dijk, langs het fietspad, in het weiland, met daarop vogelfiguren die je (helpen) herinneren aan de coranatijd, èn aan het verlangen om weer vrij te kunnen zijn.
De titels van de beelden zijn zeer herkenbaar.

Het Vrije Vogel Pad” is nog te zien tot eind november van dit jaar.

Het pad is ook onderdeel van “‘t Welsums kippeneindje“, een wandelroute van zeven (7) kilometer. Deze route hebben we niet gelopen, omdat we deze keer een andere bestemming hadden.

(Maar dat gaan we zeker nog een keer doen!)

Een dagje ‘MORE’


Eerst naar Deventer om met het pontje naar de overkant van de IJssel te kunnen komen. Het pontje was stampvol met passagiers.
Aan de overkant kwamen we langs de oude zaagmolen en fietsten we verder langs de IJssel, naar het pontje bij Gorssel. (Ally was op dat pontje per ongeluk in een plas water gaan zitten. Kletsnat was haar zitvlak geworden, maar gelukkig waren haar broeken snel weer droog.)

Oude zaagmolen

De expositie van EUAN UGLOW en CHRISTIAAN KUITWAARD vonden wij mooi. Er hing ook werk van Noordelijke Realisten, nl. Matthijs Röling, Pieter Pander en Annemarie Busschers. ( www.museummore.nl )

De volgende ‘ramp’ overkwam ons bij de lunch. De drankjes werden vrij snel bezorgd, maar het brengen van het eten duurde en duurde. Minstens anderhalf uur hebben we moeten wachten. De reden? De bestelbon was aan een andere bon blijven plakken! ?

Vanuit Gorssel namen we eerst de verkeerde afslag naar het pontje.
Na het pontje, terug naar Deventer, kregen we nog wat oponthoud. Er liep een koe (pink) op de weg. Een paar mensen hielden het dier tegen dat toen zelf maar onder het draad door in het weiland rende!
Het pontje bij Deventer was zo vol met passanten dat wij met de fietsen niet mee konden. Dus even wachten de volgende pont!

Aan het eind van de fietstocht smaakte het ijsje ons prima!

Morgen gaan we naar de Deventer Boekenmarkt. De grootste van Europa, las ik, met bijna 900 boekenkramen, op plaatsen langs de IJsselkade en in de historische binnenstad. Ruim zes kilometer boekenmarkt. ( www.deventerboekenmarkt.nl )