Naar het mooiste museum in Nederland

(… en ver daar buiten!)


Even samen weg, d.w.z. even voor een paar dagen samen ‘op stap’.
Deze keer naar Hoenderloo op de Veluwe. En natuurlijk op de fiets.
[https://www.fietsknoop.nl/fietsroute-planner]

Vanwege een tip van de buren zijn we bij “IJs van Co” langs gegaan. Dat was inderdaad een geweldige tip!

Het weer heeft prima meegewerkt. De fietstocht was, ook daarom, mooi. In Hoenderloo had Ally een prima hotelletje gevonden. Vlakbij de ingang van het park. Weliswaar droeg hij een wat vreemde naam, maar dat is mijn mening.
Ik vroeg naar de naamkeuze, want ik was toch nieuwsgierig. Aan wie ik de vraag stelde, was op dat moment druk bezig. “Vraag mij gerust een andere keer”, zei hij.
Zijn antwoord hebben we nog te goed, want we zijn vergeten hem er nog een keer naar te vragen. In elk geval hebben we iets om naar uit te kijken. 😀

In het prachtige park, het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, met o.m. het wereldberoemde museum met de schitterende beeldentuin en de bijzonder mooie sculpturen, is er toch nog wel weer wat veranderd, want: verdwenen is de mooie natuurcamping, zijn er andere (gratis) Witte Fietsen gekomen, zijn het Park Paviljoen  en de Fietsenwerkplaats helemaal veranderd, is de Parkwinkel verplaatst en de oude verbouwd, is er een enorme parkeerplaats (bij)gekomen, het grote plein gewijzigd, enz.

Het Stichtingsbestuur van het Nationale Park is nog commerciëler gaan denken(?). Bij de ingang meende ik dergelijke geluiden te horen. 🙄
Héél jammer !!!

In het Park zijn we bijna de gehele dag gebleven. Eerst naar het Kröller-Müller museum voor de tentoonstellingen van Anouk Griffioen: “Nu het er nog is”, “Het Europa van Isaac Israels”, Gilbert & George: “Drifters”, Open einde en Ruud Kuijer: met abstracte beelden van ruwe materialen als beton en staal in het Rietveldpaviljoen. De verplaatste sculpturen van Barbara Hepworth hebben we ook bezocht in de Beeldentuin, maar de “Bioscoop” van Hermann Maier Neustadt bewaren we voor een volgende keer.

De terugweg op de fiets is gelukkig ook goed verlopen.
Om de sfeer van dat reisje wat te kunnen verduidelijken, deze foto’s:

 

Data hoopt zich op zonder OOIT te verdwijnen

Misschien helpt het als je gaat “dweilen” in je cloudopslag?

Kun je zèlf overbodige foto’s, video’s, enz., enz., verwijderen in je cloudopslag (bijv. in Google Drive, iCloud, OneDrive, Dropbox, Proton Drive)? Vast wel!

Ook al zal het misschien niet veel uit maken, toch lijkt het mij super nuttig!
Want een ding is zeker:
“We bewaren veel te veel rotzooi!”

Ik las ook: “Volgens het CBS ging in 2024 4,6% van de totale stroomvoorziening naar 

de cloudopslag.”

Dat is toch echt niet normaal!
En nú leven we al in 2026!

Het wordt tijd om ook hiervoor in actie te komen.

Kunst is onmisbaar voor de democratie

Flauwekul?
Echt niet!

In de krant (de VK) van vandaag las ik o.a. deze (bijzonder goede) vraag van Anna van Leeuwen aan Ingrid van Engelshoven, de nieuwe voorzitter van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs, en haar antwoord:

“U maakt zich zorgen over de toekomst van kunst, begreep ik uit een opinieartikel dat u vorig jaar schreef. Waarom?”

 

Kunst bungelt in prioriteitenlijstjes in Nederland vaak onderaan. Terwijl kunstenaars van onmisbare betekenis zijn voor de democratie, omdat ze ons continu uitdagen en kritisch zijn. Niet voor niets zie je dat opkomende autocraten de kunsten aan banden willen leggen.”

 

Ongetwijfeld zullen beiden óók gedacht hebben aan de (huidige) president van de VS!
  😀 

Nabootsen, een klanknabootsing doen

Dit wordt ook wel onomatopee genoemd.

Onomatopeeën zijn vooral bekend van vogels die hun eigen naam roepen, bijvoorbeeld een kievit, een grutto, of een koekoek.

Maar tegenwoordig hoor je vaker vreemde, onbegrijpelijke geluiden uit de hoek van diersoorten als:

Trump, Poetin, Wilders, Netanyahu, Bezalel Smotrich, Itamar Ben-Gvir, Orit Strook, Orbán (is met de noorderzon vertrokken?), de Israëlische krijgsmacht, Hamas, Gidi Markuszower, PVV’ers, BBB’ers, FVD’ers en Mona Keijzer.

:mrgreen: