Ook wij hebben ‘flink’ gestookt. Ik bedoel: met hout in een klein, handig en dicht houtkacheltje. Daarvoor stookten we het hout in een mooie, open houtkachel, die we niet verkocht hebben, maar in de tuin hebben gezet om daar af en toe gezellig te kunnen stoken.
Het stoken met hout deden we dus vooral voor de gezelligheid. Aan het zagen, hakken, sorteren en stapelen van het hout had ik geen hekel. Soms hielp de buurman ook mee. Het hout kregen we bijna gratis. Voor milieuvervuiling en het feit dat er mensen zijn die er last van zouden kunnen hebben, was nauwelijks aandacht.
Een ‘Stookwijzer’ was er in die tijd niet. Wel waren er adviezen van de kachelverkoper. Ook kon je niet even ‘googlen’ hoe het moest of het wel kon. Wél zorgden wij er o.a. voor dat er geen nat hout in het kacheltje werd gestookt.
Pas toen we naar A. verhuisden, zijn we met houtstoken gestopt.
In het begin mistten we ons knapperend vuurtje af en toe toch wel.
Dat houtstoken in sommige gevallen best wel een serieus probleem is, zijn werd ons later wel duidelijk.
Er is dus nu een ‘Stookwijzer’ die ‘houtstokers’ adviseert waar en wanneer gestookt kan worden. Zie: http://www.atlasleefomgeving.nl/stookwijzer
Serieuze adviezen! Maar het probleem zal ook hierbij wel (weer) zijn:
Wie leest er nog adviezen tegenwoordig!? Wie wil/ gaat ze überhaupt lezen! Wie controleert de regels als ze niet worden nageleefd?
Enz., enz.
