Waarom de mannelijke woorden gebruiken als er ook vrouwelijke woorden voor zijn/bestaan?


In een verhaal in het Magazine van de Volkskrant viel mij dat (voor de zoveelste keer) op.

Ik vind het soms heel verwarrend als mannelijke en vrouwelijke woorden NIET juist worden gebruikt.
Wat is er (eigenlijk) mis met het gebruik van vrouwelijke woorden? Ze zijn er toch? Dus!?

In het Magazine van de VK – dat ik meestal snel doorblader en ook lees – las ik die keer het aangrijpende verhaal over Sara Kroos. Zij is wederom misbruikt, las ik. Deze keer door de therapeut die haar behandelde voor haar incestverleden.

Door haar therapeut, stond er. Het gaat dus om een man. Dat dacht ik tenminste toen ik het woord zag. Maar in het verhaal werd mij duidelijk dat het om (het slechte gedrag van) haar therapeute ging.

Het gebruik van het juiste Nederlandse woord had direct duidelijkheid gegeven.

Op de krant van deze week te zien: elke dag een kleine verrassing


Elke dag is er hier (op Ameland) deze week een klein gedichtje o.i.d. op de krant geplakt.
Soms ook op een plek waar je het liever niet had gezien,
 omdat er iets onder stond dat je ook had willen weten. Dat mag de pret niet drukken.
Dit was de laatste keer te zien (zie ook de foto):

”Bekijk het van de zonnige kant, de meeste regen valt naast je… Fijne dag gewenst!”

Ik ben benieuwd naar de nieuwste verrassing voor vandaag.

Daarna nog maar een paar keer. Jammer. 😀

 

Een ‘gagiespanne’ !!!???


Nooit van gehoord!?
Moet dit (zie foto) een ‘gagiespanne’ zijn/ voorstellen?

Wat betekent het woord ‘gagiespanne’ eigenlijk!?

Volgens mij laat zich dat niet zo moeilijk raden. 🙂

(Echter: Het voorwerp draagt wel een Sallandse naam.)

In het Hollands zou ik zeggen: ‘Het is een soort vergiet.’

Misschien helpt jou deze foto verder bij het raden?

[NB: Hoe is het in godsnaam mogelijk dat Netanyahu misschien toch weer de machtigste man in Israël wordt!?]