Maandelijks archief: december 2020
De Tower in Londen en de raven
In het ledenblad (Winter 2020) van Natuurmonumenten las ik een klein stukje over de raaf. Raven zijn zeer intelligente vogels. Het zijn net mensen!?
Tijdens het lezen ervan moest ik denken aan de raven van de Tower of London. Ik heb ze daar zien lopen, maar dat is al wel een poos geleden.
Het is wel op en top Engels. Eén van de vele legendes over raven zegt dat, als er geen raven binnen de Tower wonen, de Tower én de monarchie zullen verdwijnen.
Maar een raaf laat zich niet zomaar dwingen. Dus zullen de vogels het er wel prima naar de zin hebben!
Nog iets héél Engels: De raven (zes?) zijn officieel ingeschreven bij de Royal Army!
Zolang de raven in de Tower blijven is Engeland gevrijwaard van invallen van buitenaf. Koning Charles II werd gewaarschuwd dat het koninkrijk ten val zou worden gebracht, als de raven de Tower zouden verlaten. Hij gaf de opdracht om steeds een populatie raven binnen de muren te houden. Door een stukje van één vleugel van de vogels te knippen, zouden de raven niet ver buiten de Tower durven te komen.
Een speciale garde – de oudste lijfwacht ter wereld; in 1485 door Henry VII opgericht – is vooral bekend als de “Beefeaters”. Oud-militairen, die de UK minstens 22 jaar onberispelijk gediend hebben. Zij zijn de bewakers van de Tower, de raven, de kroonjuwelen en leiden de bezoekers rond.
‘Meer’?
- baby rinoceros
- baby neushoorn
Een wel heel bijzondere casus
In Amerika moet een echtpaar een vergoeding betalen aan hun zoon. De rechter bepaalde dat onlangs.
Na de scheiding woonde de zoon tijdelijk bij zijn ouders. Toen hij na een jaartje weer vertrok, liet hij zijn ouders zijn bezittingen nazenden. Bij het uitpakken miste hij de dozen met porno en een paar dozen met seksspeeltjes.
Zijn vader meldde hem dat hij alles had vernietigd. “Ik had je nog zo gewaarschuwd, dat als ik ooit porno in mijn huis zou aantreffen ik het zou vernietigen“, schreef hij in een mail aan zijn zoon. Ook schreef hij dat hij teleurgesteld was over de leugens van zijn zoon, omdat die hem beloofd had geen aanstootgevend materiaal mee te zullen nemen. “We telden twaalf verhuisdozen met pornografie en nog eens twee vol met seksspeeltjes. We zijn een flinke tijd bezig geweest met de vernietiging ervan.”
De zoon gaf als antwoord: “Je mag niet zomaar spullen vernietigen, omdat je het niks vindt of het er niet mee eens bent.” Volgens hem had de verzameling niet alleen een ‘emotionele waarde’, maar ging het ook om zeldzaam materiaal, zoals videobanden uit de jaren 80. De collectie is volgens hem 28.940,72 dollar waard, en is het onmogelijk de verzamelingen te herstellen. Daarom eiste hij driemaal dat bedrag, bijna 87.000 dollar, van zijn ouders.
De rechter heeft partijen tot februari 2021 de tijd gegeven om tot een passende vergoeding te komen.
Ongehoorde kaalslag
Aan het begin van de wandelroute voor vandaag zagen we een vreselijke situatie. Een lange rij mooie grote beuken en eiken: Verdwenen.
Er schijnt zelfs een naam voor deze ellende te zijn: Laanboomverjonging.
Tja, dat zal wel, maar wij noemen het een:
Ordinaire, schandalige kaalslag !!!
- Daar ongeveer, bij de groene streep
Zelf scannen
Ja, voor het eerst gaan in een winkel in A.. Een keer vroeg ik gekscherend aan een caissière: “Hebben jullie er een collega bij?” Of de opmerking goed is ‘gevallen’, weet ik niet goed.
Zelf scannen is gemakkelijk en klantvriendelijk. Ook spannend, want de kans is steeds aanwezig dat een steekproef wordt genomen en dat er gezegd wordt dat een artikel niet is gescand. Een ramp natuurlijk. Je moet dan (voor straf) alle artikelen op de lopende band leggen. Je hebt het gevoel dat iedereen kijkt!
Dat is ons ook een paar keer overkomen. In deze winkel zijn we het zelf scannen toch wel blijven doen.
In D. hebben we het scannen één keer laten doen (het zelf scannen was in deze winkel pas in werking). Daarna zijn we NIET zelf gaan scannen. Het was Te ‘ingewikkeld’.
Ik moest die keer ook denken aan een ‘voorval’ op mijn werk. Voor de zoveelste keer moest er iets geautomatiseerd worden. Elke werknemer kreeg daarna een beeldscherm en een toetsenbord. Door de nieuwste automatiseringsronde werd een medewerker boventallig. Gelukkig kon betrokkene snel op een andere afdeling werk krijgen. Zelfs met een beter vooruitzicht.
Maar een opmerking ben ik nooit vergeten. Toen alles achter de rug was en hij even kwam kijken en beeldschermen zag, zei hij:
“Zit ik daar nu in?”





