Weer een fijne, maar deze keer een voor mij wel zeer moeilijke schilderoefening.
Maar deze keer (nu) in de geest van kunstschilder Sam Drukker.
Ik ben een groot fan en bewonderaar van zijn werk.
Mosselen op het strand
Afgelopen woensdag zijn wij naar de overzichtstentoonstelling in de Abdijkerk van het Drents Museum ‘De man in de spiegel‘ voor de 100 zelfportretten van Sam Drukker geweest.
Deze zelfportretten heeft hij in de periode 1980 tot nu gemaakt. Ook las ik dat de schilder dit jaar veertig jaar kunstenaar is.
Ally en ik zijn hem gaan waarderen toen we pas in Assen zijn komen wonen. We zagen zijn uitgesproken werk voor het eerst ergens in een openbaar gebouw in Assen hangen en later zijn we een keer naar Museum Flehite in Amersfoort geweest. Daarna werd onze belangstelling voor zijn werk nog groter.
Natuurlijk hebben we woensdag ook de tentoonstelling ‘In de ban van de Ararat’ en de tentoonstelling van Johanna van Eijbergen, de markante metaalkunstenaar, en Merlijne Marell bekeken.
Vijf schilderijen uit de tentoonstelling van Sam Drukker:
… heb ik – dat is niet overdreven – een kruiwagen vol met kikkerdril in het Noord-Willemskanaal (‘de Willemsvaart‘) in Assen ‘gekieperd’.
de vijver zat er vol mee (Maar ik heb niet alles weggebracht).
Wie als inwoner van de gemeente Assen nog spullen thuis heeft liggen, die gerecycled kunnen worden, maar heeft geen vervoermiddel, dan kan een aanhanger of zelfs een elektrische bakfiets worden GELEEND.
Je hebt een geldig rijbewijs en een Asserpas nodig. Voor de leenbakfiets alleen een Asserpas. De aanhanger of de bakfiets kan worden gereserveerd via het Milieupark in die stad tegen betaling van een borgsom van 50,00 euro.
Dat is pas echte SERVICE, niet waar?
We waren in de DNK in Assen voor ‘The Analogues’ met hun (bijzondere) (muziek)instrumenten om het ‘Beatlesgeluid’ zo authentiek mogelijk te laten klinken.
De band bezit veel analoge instrumenten. Ze zijn overal gezocht en gevonden! De band heeft ook een aambeeld dat we konden horen tijdens het nummer ‘Maxwell’s Silver Hammer’.
Het begin van de avond begon moeizaam. Het was de bedoeling dat we eerst een documentaire te zien zouden krijgen, maar de techniek werkte niet mee. Het lukte niet om de documentairefilm aan de gang te krijgen. Zelfs niet in de ’wachtpauze’ van bijna een uur lang. Het publiek kreeg als dank voor het wachten een gratis drankje van de band. Tenslotte besloot de band – het was al negen uur geworden – om met een mix van ‘Beatlesliedjes’ te beginnen.
Om kwart over elf werd het optreden afgesloten.
Het was al met al een geweldig mooie avond.
Aanvankelijk dachten mijn vrouw en ik de oudsten in de (uitverkochte) zaal te zijn. Maar het viel ons op dat er toch ook behoorlijk veel jonge ‘liefhebbers van de Beatlesmuziek’ aanwezig waren.
Maar misschien waren zij met hun ouders mee gekomen? ?
