Deze morgen las ik weer eens een ZKV (Zeer Korte Verhaal) van de schrijver A.L. Snijders. Ongetwijfeld is hij dé meester van ZKV’s. 

Ook ik ben een groot liefhebber en bewonderaar van zijn stijl. Ik noem het “kunst” met een grote “K”. De ZKV’s van Snijders zijn volgens mij onovertroffen! Heel bijzonder, mooi geschreven.

Niet om er reclame voor te willen maken maar het “gedundrukte” boekje: Snijders ZEER KORT (door Van Oorschot), dat ik een tijdje geleden als Sinterklaascadeautje van mijn partner kreeg, is een schitterend boekje om te bezitten, erin te mogen lezen.

Wat mij op de binnenkant van de omslag van het boekje is opgevallen? Het volgende:

“De ZKV’s lezen is als het openen van een koektrommel. Steeds als je je voorneemt dat dit echt de laatste is, denk je vervolgens: vooruit, nog eentje dan.”   😀 

Kunstenaar Willem de Haan is de maker, bedenker van een “hoogbouwcamping” (5 verdiepingen hoog), een kunstwerk dat wij – toen wij op weg waren naar het veerpontje over de IJssel bij Gorssel – zagen staan in de uiterwaarden van deze prachtige rivier.

Het was geweldig mooi om toen (2023)  te zien

In de Volkskrant van deze dag las ik dat de (jonge) kunstenaar nu in de kunstruimte Raam Art Space (Amsterdam), vlak bij het Centraal Station, de solotentoonstelling “Post Pollution” (flessenkunst) heeft, met medewerking van andere bekende kunstenaars.

[Als ik in Amsterdam of dichterbij zou wonen, dan zouden mijn partner en ik er beslist naar toe zijn gegaan.]