Wie “hij” is?
Maarten van Rossem.
Soms ben ik het met hem eens, maar soms ook niet.
Zo beweert hij:
- Dat Twitter eigenlijk de goedkoopste psychiatrische dienst is die we hebben. (Daar ben ik het mee eens, maar helpt dat getwitter? Bij Trump niet, heb ik het idee.)
- Er is maar één passende reactie op een terroristische aanslag: … en bijvoorbeeld voor de verandering eens een paar weken niet naar de paniekzaaiers in de media te luisteren. (Dat lijkt mij een prima advies.)
- “… Ik ben weleens aangehouden door de politie …, omdat ik door het rode fietserslicht was gereden. Natuurlijk kon ik het toen niet laten om te zeggen: ‘hebben jullie niets beters te doen dan een bejaarde te bekeuren?’” (Voor iemand met een “voorbeeldfunctie” is dat een slechte reactie.)
- “Het is een zegen dat Rita Verdonk – wie kent haar niet/nog? – uit de Nederlandse politiek verdwenen is. …” (Mee eens. Zij was inderdaad oliedom, maar haar volgelingen dan ook? Dat denk ik niet. Ook ben ik het eens met zijn opmerking dat “mensen bang zijn voor een wereld waar ze de weg niet kennen en dat juist daarom die populistische partijen slim weten in te spelen”.)
- Dat het Engelse koningshuis collectief dom is. Ook het Belgisch koningshuis. “Vergeleken daarbij hebben wij genieën”. (Daar ben ik het bijna mee eens. Volgens mij vallen sowieso twee personen van “ons” koningshuis wel onder de categorie dom.)
- Dat “The Passion”, het paasverhaal in een modern jasje, een smakeloos, emotioneel poppenkastspektakel is dat de commercie dient. (Mee eens. Ik las dat het de zevende editie van het muzikale paasverhaal over het lijden, sterven en opstaan van Jezus is. Wat proberen de KRO-NCRV en de EO hiermee te bereiken?)
Wat nu volgt, is van mijzelf:
Al dat gedoe met die panda’s? Een ‘poppenkastspektakel dat de commercie dient’ en niet de mens.
