De tentoonstelling ‘Facing Fear’


Van de beroemde beeldhouwers Giacometti en Chadwick zijn nu meer dan 150 werken te zien in ‘Museum De Fundatie’ in Zwolle.

De treinrit naar Zwolle begon aarzelend. In Beilen moest de trein even wachten. Er kwam een excuus van de machinist via de intercom. Hij zei dat er even gewacht moest worden, omdat er mensen te dicht bij de rails liepen. De trein begon weer te rijden, maar eerst nog langzaam. Mijn vrouw meende iemand buiten te zien lopen met een camera. Even daarna reed de trein met normale snelheid verder. ’s Avonds werd het ons duidelijk, want toen wij naar het nieuws keken, zagen we wat de reden van het korte oponthoud was geweest: er werden opnames gemaakt van een onbewaakte overgang in het traject Beilen-Hoogeveen.

 

 

Als je de geschiedenis van beide kunstenaars een beetje kent, dan spreekt hun werk ook meer en beter aan! In de informatiefolder las ik o.m.:
De beelden belichamen de toestand van ontluistering en angst in Europa tijdens de jaren van de Koude Oorlog.’

 

 

 

 

Vanzelfsprekend zijn we ook even langs het ‘Zwolse Balletjeshuis’ (de Stekenbakker) voor ‘het unieke Snoepje sinds 1845’ geweest. In dat leuke winkeltje is snoep te koop voor jong en oud!

 

 

 

(De tentoonstelling ‘Facing Fear’ is nog t/m 6 januari 2019 te zien.)

Bonsai, een (rustgevende) kunstvorm

Kunstmaand Ameland 2018


De kunsteditie Ameland heeft dit jaar als titel: ‘Verbinding’. Het thema voor de kunst is ‘Ameland Verbindt’. ‘De zee zal ook dit jaar voor de verbinding zorgen tussen kunst en Ameland’ laat het programmaboekje ons weten.

Wat ons beiden in het bijzonder aansprak?

In Buren:
Het glaswerk van Lotta Söder, de route en de landschapskunst in de Kooiduinen en de schilderijen van Sabine Böhme.

In Nes:
De keramiek van Marjan Schaap, het glaswerk van Asa Jungnelius en Mattias Stenberg, het bijzondere werk van Mariëlle Buckinx, het glaswerk van Timo de Smet, de beelden van Hendrike Huijsmans en het viltwerk van Truus Huijbregts.

In Ballum:
De schilderijen van Jan Epping, het werk van Dirk Keegstra, de foto’s van Brigitte de Langen, het glaswerk van Svend Holst-Pedersen en Jan Hooghiemstra.

In Hollum:
De foto’s van Ellen de Vries en Anders Nils, het textiele werk van Maria Ray Johansson en Miriam L’Herminez, de sieraden van Hennie Broers en Koen Jacobs, het keramische werk van Joke Visser, een installatie van Theodora Plas, werk van Guus Hellegers, grafische werken (met topgrafici als Siemen Dijkstra, Reinder Homan en Grietje Postma) en de foto’s van het Centrum voor Prentkunst en beelden van Christoph Fischer.

Ook dit jaar was het weer ‘een schot in de roos’ wat betreft de kunst. Wat een organisatie moet dat (weer) geweest zijn!
De midweek op Ameland was snel voorbij. Het onderkomen, het eten, het weer, enz., was weer als vanouds.

Ook op Ameland kun je zomaar een bekende tegenkomen, want in Hollum hoorden we een stel lachend tegen een ander stel zeggen:
In november op Ameland hoop je toch niemand uit Enschede tegen te komen.’ ?

Wat we o.a. hebben gezien:
(Overbodig om te zeggen, denk ik, maar door op de foto’s te ‘klikken’ worden ze groter.)

‘Ik heb niets met clowns’ (Kv 121)


Dat beweert Maarten van Rossem.

Waarom hij dat zegt? Een gedachtekronkel? Misschien denkt hij te Amerikaans? Waarschijnlijk aan Halloween?

Met Halloween heb ik totaal niets. Voor mij is het maar een vreemd ‘gedoe’. Grote flauwekul. Afwijkend gedrag. Ik kan er wel een een ander lelijk woord voor verzinnen, maar laat ik het houden op: niet normaal. Of gewoon: er is geen bal aan!

Als ik aan clowns denk, dan denk ik ook aan kunst. Aan geniale humor. Aan Charlie Chaplin. Aan Buster Keaton. Aan de Dikke en de Dunne. Aan Oleg Popov, de Gouden Clown-winnaar, een legende (in 1992 zag ik een optreden van deze beroemde clown in Emmen).

Maarten en ik zijn dan wel van dezelfde leeftijd, maar zijn visie op clowns is niet de mijne.

Even samen (weer) op pad


Met de bedoeling om te fietsen in de natuur en (het oude) Nijmegen wandelend te ‘ontdekken’.

Maar eerst naar Ooij. Vanuit dit dorp gaan we fietsend richting en langs de Waal. We kwamen in de Ooijpolder, de Millingerwaard, Milligen a/d Rijn, op het pontje (vanwege de lage waterstand nog niet uit de vaart), Pannerden en weer terug. Het is mooi weer, behoorlijk warm, maar door de wind is het fietsen goed te doen. In totaal fietsen we deze dag ongeveer 60 km.

Deze dag gaan we op de fiets naar de Hortus in Nijmegen. Om er te komen moeten we eerst flink klimmen. We zien in de Hortus een aantal bijzondere planten en bomen. Het is een mooie, rustige plek, maar we denken wel dat de Hortus in het voorjaar op z’n best is. Deze dag fietsen we 30 km.

Met de bus gaan we van Ooij naar het centrum van Nijmegen. We lopen door het Kronenburgerpark naar de Stevenskerk. Op de Grote Markt is het (gezellig) markt. (We lezen er: ‘Als je niks te doen hebt, doe het dan niet hier‘.) We lopen langs de kramen en kraampjes naar de Synagoge, de Commanderie van St. Jan, het Waaggebouw, door de lange winkelstraat naar het Joris Ivensplein. Daarna gaan we terug naar het station, voor de bus naar Ooij.

Vandaag huiswaarts. We rijden via het mooiste museum & beeldenpark in Nederland, namelijk het Kröller-Müller Museum in het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, voor de tentoonstelling ‘Als kunst je lief is’. We zien o.a. de 80 belangrijke aanwinsten van 40 verschillende Nederlandse musea. Het is een prachtige tentoonstelling, en op initiatief van de Vereniging Rembrandt georganiseerd.