‘Nijntje in ’t museum’ in het Sallaans vertaald

Ik ben zo vrij geweest – ik bedoel: of het wel mag; weet ik echt niet – het boekje ‘Nijntje in ’t museum’ van Dick Bruna te vertalen in het Sallaans, mijn streektaal. Ik zou heel graag willen dat het boekje in alle Sallandse musea verkrijgbaar zou zijn.
Het was best wel moeilijk om het gedicht in het ‘Sallaans’ om te zetten, maar dit is het dan geworden:

1.
Op ‘n dag zei vrou Pluus:
‘k ad ‘n goed gevuul net
‘k goa noar ’t museum
wie giet ur met

2.
Ikke, zei vaa Pluus, maor heur is vrou
is Nijntje niet te klein
te klein, oe kump ie doar nou bie
‘k bin al groot, zei Nijn

3.
Gelukkug, Nijntje moch ok met
zie liepen stewig deur
wa goed, noar ’t museum
Nijn vond ’t spannend, heur

4.
’t Allereerste wa Nijn zag
was ’n mooie schilderieje
’n appel mit ’n lieste errumme
hej liekt bienoa, wa i’j

5.
Kiek Nijn, doar boven in de lucht
‘n mobile hangt an ‘t plafond
‘t zit met haakies an mekare
umdet ’t aanders valt op de grond

6.
‘n Beer, ‘n echte beer, riep Nijn
maor vaa Pluus zei: ’t liekt ’n beetien
’n echte beer is lekker zachte
maor disse is van stien

7.
’n Blaue sönne, ’n gele sönne
Nijn mus denk’n: kon‘k det maor
maor deze sönnen waren emaakt
deur ’n echte kunstenaor

8.
Die strepen ma ‘k weh sien
‘k vind echt biezunder dus
allent ’k weet nie presies
hoe ‘k kieken mus

9.
Kiek Nijn, zei vaa, ’n k’nien
doar liek ie weh wa op
nee det bin ’k echt nie, zei Nijn
en blauw bin ‘k nie op mien kop

10.
Det is mooi, riep Nijntje uut
det mit die kleuren doar
’t liekt weh of ’t eknipt is
mit ’n gwoone schere, kloar

11.
’t Was tied om naor huus te gaon
wah jammer, zei Nijn
maor oo, wah ep ‘k völle eseen
‘k vind museums fijn

12.
En as ‘k groter binvertalen
al oaver un poar joar
dan wee ‘k noe a weh wah ’k wöd
dan wöd ‘k kunstenaor

Kunst als levensdoel


Deze woorden zijn bedoeld voor Charlotte van Pallandt.

Zij was één van de eerste vrouwelijke beeldhouwers in Nederland. Dat werd zij pas toen zij 41 jaar werd. De leeftijd gaf haar het gevoel dat zij als kunstenares een achterstand moest inhalen. Daarom werkte zij keihard en met veel discipline.

Als beeldhouwster kreeg zij de meeste waardering voor haar karaktervolle, sterke ‘koppen’.

In de overzichtstentoonstelling in Museum de Fundatie in Zwolle zagen wij naast haar belangrijkste beelden ook schilderijen, tekeningen en gipsen voorstudies van haar hand.

                          

Ook hebben wij de tentoonstelling ‘Europa’ de ZomerExpo19 van Art World, met propagandawerk en kritisch werk van kunstenaars die waren uitgenodigd om ‘iets te vinden van Europa’, bekeken.

[Beide tentoonstellingen zijn nog t/m 1 september 2019 te zien.]

 

Vrijheid ontaard!?


Vrijheid!
Kant
zei er al over: waar pijn en genot tot de laatste maatstaven van de sociale werkelijkheid worden gemaakt, daar wordt de vrijheid prijsgegeven, ja zullen we uiteindelijk het recht zelf geweld aandoen.

Vandaag hebben mijn echtgenote en ik een groot aantal Nederlandse topkunstwerken (vanaf 1968) gezien in ‘Museum de Fundatie’ in Zwolle.

Ondanks het feit dat wij al een aantal van deze toonaangevende werken hebben gezien, is het de reis meer dan waard geweest! Vooral het werk van Guido van der Werve, Jeroen Eisinga, en Jeroen de Rijke en Willem de Rooij had mijn belangstelling. Ook het schilderij van Marlene Dumas ‘Naomi Campbell’. Armando liet je bij zijn werk ‘Fahne’ extra nadenken over de vraag wat ‘Vrijheid’ betekent.

Natuurlijk zijn we ook nog even langs het ‘Zwolse Balletjeshuis’ geweest. ?
De zaak waar we af en toe de enig echte, heerlijke hazelino aten en waar we soms ook een enig echte, heerlijke hazelinotaart kochten, bestaat niet meer. Failliet zelfs! Heel triest dus.

Er was gelukkig veel belangstelling en aandacht voor zijn toespraak.

De tentoonstelling ‘Facing Fear’


Van de beroemde beeldhouwers Giacometti en Chadwick zijn nu meer dan 150 werken te zien in ‘Museum De Fundatie’ in Zwolle.

De treinrit naar Zwolle begon aarzelend. In Beilen moest de trein even wachten. Er kwam een excuus van de machinist via de intercom. Hij zei dat er even gewacht moest worden, omdat er mensen te dicht bij de rails liepen. De trein begon weer te rijden, maar eerst nog langzaam. Mijn vrouw meende iemand buiten te zien lopen met een camera. Even daarna reed de trein met normale snelheid verder. ’s Avonds werd het ons duidelijk, want toen wij naar het nieuws keken, zagen we wat de reden van het korte oponthoud was geweest: er werden opnames gemaakt van een onbewaakte overgang in het traject Beilen-Hoogeveen.

 

 

Als je de geschiedenis van beide kunstenaars een beetje kent, dan spreekt hun werk ook meer en beter aan! In de informatiefolder las ik o.m.:
De beelden belichamen de toestand van ontluistering en angst in Europa tijdens de jaren van de Koude Oorlog.’

 

 

 

 

Vanzelfsprekend zijn we ook even langs het ‘Zwolse Balletjeshuis’ (de Stekenbakker) voor ‘het unieke Snoepje sinds 1845’ geweest. In dat leuke winkeltje is snoep te koop voor jong en oud!

 

 

 

(De tentoonstelling ‘Facing Fear’ is nog t/m 6 januari 2019 te zien.)