Het beeld van George Rickey zagen we dus niet staan in de Beeldentuin van het Kröller-Müller Museum, maar in de vijver op de binnenplaats van het museum.
Na een vraag aan de bewaker wees hij ons het infoplaatje en vertelde hij dat het beeld het beste ‘werkte’ bij windkracht 3. “Wij hadden geluk,” zei hij ook.
Wat dat laatste betreft klopte dat, want het was – werkelijk waar – een bijzondere belevenis om het schitterende kunstwerk te kunnen zien bewegen.
Het is steeds weer een geweldige ervaring om naar het Kröller-Müller Museum, annex beeldentuin, in het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, te gaan.
Vorige week zijn Ally en ik er weer geweest.
‘Meneer Jacques’ stond ons, als vanouds, weer welkom te heten. 🙂
Wij vinden dat museum het interessantste en mooiste museum in heel Nederland! Het is door de ligging tevens de prachtigste plek voor kunst- en natuurliefhebbers.
Het prachtige museum bezit de unieke combinatie van kunst, natuur en architectuur!
Ook in de schitterende tuin ben je dichtbij Kunst met een grote K, de beeldenkunst, en niet te vergeten: de Natuur.
Een drietal (nieuwe) foto’s:
Is dit Kunst? Ja, want bedenk het maar eens!
De natuurgids zou ons opwachten op het plein voor het nieuwe Parkpaviljoen, maar omdat we al veel vroeger in het Park waren, namen we een witte fiets om naar het ‘Museum Kröller-Müller’ te gaan. Ook deze keer was het daar weer een belevenis. Zowel in het museum als in de tuin bij het museum. (Ik vind dit museum het mooiste museum.)
Om kwart voor vijf waren we terug op het plein bij het Bezoekerscentrum. De natuurgids noteerde onze namen. We kregen ook een krentenbol en een pakje fris.
We startten de ‘bronsttocht’ met een natuurfilm in het Bezoekerscentrum. Daarna werden drie groepen gemaakt. Onder leiding van een gids liepen we naar een speciale wildobservatiepunt.
We hebben genoten van wat we te zien kregen. Om half acht waren we terug op de parkeerplaats. Voor acht uur moesten we het Park verlaten.
‘Vergeet niet je verrekijker en fototoestel mee te nemen’ was een tip. Aan alles hadden we gedacht, maar toch had ik de verrekijker achterin de auto laten liggen. Gelukkig kwam ik er pas achter toen we weer bij de auto terug waren. De verrekijker heb ik dus niet nodig gehad. Het wild was goed zichtbaar ‘met het blote oog’. Volgens de gids waren we waarschijnlijk iets te vroeg voor ‘bronstperikelen’. En inderdaad, het mannetjeshert liep rustig te grazen en stond af en toe stil om wat te snuffelen. De hinden trouwens ook. ?
Met de bedoeling om te fietsen in de natuur en (het oude) Nijmegen wandelend te ‘ontdekken’.
Maar eerst naar Ooij. Vanuit dit dorp gaan we fietsend richting en langs de Waal. We kwamen in de Ooijpolder, de Millingerwaard, Milligen a/d Rijn, op het pontje (vanwege de lage waterstand nog niet uit de vaart), Pannerden en weer terug. Het is mooi weer, behoorlijk warm, maar door de wind is het fietsen goed te doen. In totaal fietsen we deze dag ongeveer 60 km.
Deze dag gaan we op de fiets naar de Hortus in Nijmegen. Om er te komen moeten we eerst flink klimmen. We zien in de Hortus een aantal bijzondere planten en bomen. Het is een mooie, rustige plek, maar we denken wel dat de Hortus in het voorjaar op z’n best is. Deze dag fietsen we 30 km.
Met de bus gaan we van Ooij naar het centrum van Nijmegen. We lopen door het Kronenburgerpark naar de Stevenskerk. Op de Grote Markt is het (gezellig) markt. (We lezen er: ‘Als je niks te doen hebt, doe het dan niet hier‘.) We lopen langs de kramen en kraampjes naar de Synagoge, de Commanderie van St. Jan, het Waaggebouw, door de lange winkelstraat naar het Joris Ivensplein. Daarna gaan we terug naar het station, voor de bus naar Ooij.
Vandaag huiswaarts. We rijden via het mooiste museum & beeldenpark in Nederland, namelijk het Kröller-Müller Museum in het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, voor de tentoonstelling ‘Als kunst je lief is’. We zien o.a. de 80 belangrijke aanwinsten van 40 verschillende Nederlandse musea. Het is een prachtige tentoonstelling, en op initiatief van de Vereniging Rembrandt georganiseerd.
Barbara Hepworth: “Sculpture for a Modern World”.
Vijftig jaar geleden had zij ook een tentoonstelling in dat prachtige en prachtig gelegen museum, in het Rietveldpaviljoen, gelegen in de prachtige beeldenpark, waar nu meer beelden van haar te zien zijn.
Zij voelde zich destijds zeer vereerd met de tentoonstelling en koos daarvoor 8 van haar beelden speciaal uit.
Haar werk wordt vaak in één adem genoemd met die andere grote Engelse beeldhouwer Henry Moore.
Het museum is voor mij nog steeds het mooiste museum in Nederland.
Je vindt er alles: kunst, natuur, architectuur, (beelden)tuin/-park, bos, bomen, struiken, planten en: rust.
