Naar het mooiste museum in Nederland

(… en ver daar buiten!)


Even samen weg, d.w.z. even voor een paar dagen samen ‘op stap’.
Deze keer naar Hoenderloo op de Veluwe. En natuurlijk op de fiets.
[https://www.fietsknoop.nl/fietsroute-planner]

Vanwege een tip van de buren zijn we bij “IJs van Co” langs gegaan. Dat was inderdaad een geweldige tip!

Het weer heeft prima meegewerkt. De fietstocht was, ook daarom, mooi. In Hoenderloo had Ally een prima hotelletje gevonden. Vlakbij de ingang van het park. Weliswaar droeg hij een wat vreemde naam, maar dat is mijn mening.
Ik vroeg naar de naamkeuze, want ik was toch nieuwsgierig. Aan wie ik de vraag stelde, was op dat moment druk bezig. “Vraag mij gerust een andere keer”, zei hij.
Zijn antwoord hebben we nog te goed, want we zijn vergeten hem er nog een keer naar te vragen. In elk geval hebben we iets om naar uit te kijken. 😀

In het prachtige park, het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’, met o.m. het wereldberoemde museum met de schitterende beeldentuin en de bijzonder mooie sculpturen, is er toch nog wel weer wat veranderd, want: verdwenen is de mooie natuurcamping, zijn er andere (gratis) Witte Fietsen gekomen, zijn het Park Paviljoen  en de Fietsenwerkplaats helemaal veranderd, is de Parkwinkel verplaatst en de oude verbouwd, is er een enorme parkeerplaats (bij)gekomen, het grote plein gewijzigd, enz.

Het Stichtingsbestuur van het Nationale Park is nog commerciëler gaan denken(?). Bij de ingang meende ik dergelijke geluiden te horen. 🙄
Héél jammer !!!

In het Park zijn we bijna de gehele dag gebleven. Eerst naar het Kröller-Müller museum voor de tentoonstellingen van Anouk Griffioen: “Nu het er nog is”, “Het Europa van Isaac Israels”, Gilbert & George: “Drifters”, Open einde en Ruud Kuijer: met abstracte beelden van ruwe materialen als beton en staal in het Rietveldpaviljoen. De verplaatste sculpturen van Barbara Hepworth hebben we ook bezocht in de Beeldentuin, maar de “Bioscoop” van Hermann Maier Neustadt bewaren we voor een volgende keer.

De terugweg op de fiets is gelukkig ook goed verlopen.
Om de sfeer van dat reisje wat te kunnen verduidelijken, deze foto’s:

 

Bronsttocht in het Nationaal Park ‘De Hoge Veluwe’ (153)


De natuurgids zou ons opwachten op het plein voor het nieuwe Parkpaviljoen, maar omdat we al veel vroeger in het Park waren, namen we een witte fiets om naar het ‘Museum Kröller-Müller’ te gaan. Ook deze keer was het daar weer een belevenis. Zowel in het museum als in de tuin bij het museum. (Ik vind dit museum het mooiste museum.)

Om kwart voor vijf waren we terug op het plein bij het Bezoekerscentrum. De natuurgids noteerde onze namen. We kregen ook een krentenbol en een pakje fris.

We startten de ‘bronsttocht’ met een natuurfilm in het Bezoekerscentrum. Daarna werden drie groepen gemaakt. Onder leiding van een gids liepen we naar een speciale wildobservatiepunt.

We hebben genoten van wat we te zien kregen. Om half acht waren we terug op de parkeerplaats. Voor acht uur moesten we het Park verlaten.

Vergeet niet je verrekijker en fototoestel mee te nemen’ was een tip. Aan alles hadden we gedacht, maar toch had ik de verrekijker achterin de auto laten liggen. Gelukkig kwam ik er pas achter toen we weer bij de auto terug waren. De verrekijker heb ik dus niet nodig gehad. Het wild was goed zichtbaar ‘met het blote oog’. Volgens de gids waren we waarschijnlijk iets te vroeg voor ‘bronstperikelen’. En inderdaad, het mannetjeshert liep rustig te grazen en stond af en toe stil om wat te snuffelen. De hinden trouwens ook. ?