
???

???
Als je op Funda kijkt, zie je (vrijwel altijd) ‘gelikte’ foto’s. Ook de woningbeschrijving doet altijd wonderen.
Zo lazen wij over de woning waarin we nu wonen: ‘De woning grenst direct met de achtertuin aan het bos, … Tuin met veel privacy en fraai uitzicht op het bos. …‘
Het is geen ‘bos’, maar een ‘bosje’. Maar dat bosje heeft ook een naam: ‘het Boerenbosje‘.
En?
Nou toen we het huis kwamen bekijken zei de makelaar ook dat we er eekhoorntjes zouden kunnen zien.
Nou, dat klopte dus wel, want zo af en toe laten zij zich werkelijk zien.
Vooral de laatste tijd. Afgelopen week zien we vrijwel dagelijks een eekhoorntje bij het voedselhuisje. Om bij het voedsel te kunnen komen moet de eekhoorn eerst een houten klepje (het deksel) optillen.
De deksel, die op het voederhuisje zit, is geen enkel probleem voor de eekhoorn, want deze kunnen ze namelijk zelf heel gemakkelijk openen. Wel hoor je af en toe het geluid van het vallende dekseltje. Ook vroeg in de ochtend. 🙂
Voor ons het teken: Hij of zij is er weer om te gaan ‘snoepen’. 🙂

De eekhoorn is (dan) zo’n tien minuten bezig met eten.
Misschien ligt het eraan dat hij/ zij de voedselvoorraden niet meer kan vinden, of dat alles al op is!? Of gemakzucht!?
Hoe het ook is, bij ons kunnen de eekhoorntjes gewoon terecht!
PS: J-T, er is dus echt geen plaatselijke makelaar (meer) nodig. 🙂
Wat klopt er dan niet?
Maar (misschien) klopt het toch wel?

een ‘bedriegertje’
Gisteren op de fiets naar Voorst voor de Verborgen Tuinen van Bert Loman aan de rand van het dorp. Niet alleen van de (kleurrijke) borders, ook van de beelden en de keramiek hebben wij enorm genoten.
Nog tijdens de heenweg hebben Ally en ik bij bakkerij Bril – op advies van de buren – een lekkere plak krentenbrood gegeten bij een fijn bakkie koffie. Zo konden we er weer een poosje tegen. 😊
De drukte op het weggetje langs de IJssel viel mee! Ook in de tuinen was het gelukkig niet druk.
Op de terugweg zijn we nog even bij de prachtig gelegen ‘De Kribbe’ geweest. (De naam is vernoemd naar een stuk land langs de IJssel. Een ‘kribbe’ is ook de naam voor een dam om de bedding van een rivier te versmallen en zo de stroom te versterken. Het is ook een ‘voederbak’ en het wiegje van Jezus, lazen we.) Ook daar smaakten ons de tosti en de koffie prima.
Verder maar weer. Terug over het smalle, bochtige landweggetje. We moesten een paar keer de berm in, dus van de fiets af, omdat ons een paar kolossale trekkers met een brede ‘aanhanger’ tegemoet kwamen rijden.
In een paar afgemaaide weilanden zagen we ooievaars lopen.
Al met al was het een fijn fietstochtje van ongeveer 40 km. Goed te doen dus.
(Een paar adressen: www.deverborgentuinenvoorst.nl en www.dekribbe.nl )