-
- Eek op bezoek in de tuin
Tag archieven: voederhuisje
Is hier sprake van een nieuwe truc van de makelaar?
Als je op Funda kijkt, zie je (vrijwel altijd) ‘gelikte’ foto’s. Ook de woningbeschrijving doet altijd wonderen.
Zo lazen wij over de woning waarin we nu wonen: ‘De woning grenst direct met de achtertuin aan het bos, … Tuin met veel privacy en fraai uitzicht op het bos. …‘
Het is geen ‘bos’, maar een ‘bosje’. Maar dat bosje heeft ook een naam: ‘het Boerenbosje‘.
En?
Nou toen we het huis kwamen bekijken zei de makelaar ook dat we er eekhoorntjes zouden kunnen zien.
Nou, dat klopte dus wel, want zo af en toe laten zij zich werkelijk zien.
Vooral de laatste tijd. Afgelopen week zien we vrijwel dagelijks een eekhoorntje bij het voedselhuisje. Om bij het voedsel te kunnen komen moet de eekhoorn eerst een houten klepje (het deksel) optillen.
De deksel, die op het voederhuisje zit, is geen enkel probleem voor de eekhoorn, want deze kunnen ze namelijk zelf heel gemakkelijk openen. Wel hoor je af en toe het geluid van het vallende dekseltje. Ook vroeg in de ochtend. 🙂
Voor ons het teken: Hij of zij is er weer om te gaan ‘snoepen’. 🙂
De eekhoorn is (dan) zo’n tien minuten bezig met eten.
Misschien ligt het eraan dat hij/ zij de voedselvoorraden niet meer kan vinden, of dat alles al op is!? Of gemakzucht!?
Hoe het ook is, bij ons kunnen de eekhoorntjes gewoon terecht!
PS: J-T, er is dus echt geen plaatselijke makelaar (meer) nodig. 🙂
“Ik heb een poos geen eekhoorns in de tuin gezien.”
Dat vroeg Ally mij onlangs. Zij zei ook: ”Ik heb de twee eekhoorns lange tijd niet meer gezien.”
Afgelopen zondag gebeurde het! Zij had het nog maar nauwelijks gezegd, of er stond warempel een eekhoorn, met een bijna zwarte pluimstaart, bovenop de omheining van onze tuin.
Je gelooft het misschien niet als je dit leest, maar toch is het echt waar!
Gekscherend zei ik: “Misschien is de makelaar wéér in de buurt?” Zij begreep direct wat ik bedoelde. (Tenslotte heeft een goed verstaander maar weinig woorden nodig.)
Wat we vervolgens zagen gebeuren:
De eekhoorn trippelde snel over de rand van de omheining, deed met een voorpootje het (houten) dekseltje van het voederhuisje omhoog, haalde er iets uit – we konden niet zien wat -, ging daarna vlug verder, klom op het afdakje van de buren, keek rond, keerde zich om en verdween, via dezelfde rand terug, tussen het groen van de grote eik die vlak naast de omheining staat.
(Dit alles duurde slechts 2 à 3 minuten!)