Die vraag heb ik, zijn Opa, bedacht.
Maar misschien dacht hij wel ‘aan de onderkant‘?
Of waarschijnlijk wel aan héél iets anders! 😆
‘Opa heeft dit schilderijtje gemaakt.’ 🙂
“Hoe is het daar aan de overkant?”
Tag archieven: vakantie
Een wandeling naar de ‘Preekstoel’ (Preikestolen)
Van Mora (Zweden) kom ik zomaar met mijn gedachten op de Preikestolen (Preekstoel) in Noorwegen terecht.
De Preikestolen is een prachtige wandeling om te doen als je op vakantie in Noorwegen bent. Om deze enorme rots met het schitterend uitzicht te bereiken is niet zo ingewikkeld. De rots ligt in de buurt van Stavanger. Als je met de auto bent, dan neem je eerst de veerboot naar Tau en dan rijd je er zo naar toe.
De wandeling naar de rots is ongeveer acht kilometer. Het is aan te raden om minstens vier uur te rekenen voor de wandeling. Begin in de ochtend, zodat je genoeg tijd hebt om er alles en nog wat te gaan doen.
Het weer is er erg veranderlijk. Omdat de rots behoorlijk hoog ligt, kan het daar een stuk kouder zijn dan beneden. Neem dus een fleece-truitje o.i.d. mee. En misschien is droog ondergoed, een paar sokken en een wind- en waterdicht jasje ook een goed idee. Natuurlijk goede wandelschoenen (geen sandalen, wat ik daar zag ?) aan, want het terrein is behoorlijk rotsachtig.
Louis van Gasteren (kv 115)
Van Gasteren was een Nederlandse filmregisseur, filmproducent en beeldend kunstenaar. Een ‘geheimzinnig persoon’ na het lezen van zijn levensgeschiedenis. Iemand die niet alles heeft verteld. Hij overleed in 2016. (Aldus Wikipedia.)
Mijn vrouw en ik waren eens met mijn broer en schoonzus voor een vakantiereis op weg. Naar Praag e.o.. Praag was toen de hoofdstad van (wat toen heette) Tsjechoslowakije. We zouden met een Ilyushin-18 gaan. Maar voordat we konden vertrekken moesten we op (het oude) Schiphol nog een tijdje wachten. Vervelen hoefden we ons niet, want er was genoeg te zien. Zo keken we naar een filmopname van Van Gasteren. Het was interessant, dat wel, alleen herinner ik er mij niet veel meer van. Alleen nog een in het wit geklede dame (een actrice?) die op zijn aanwijzingen vaak moest ‘opkomen’. Opeens kregen we te horen dat we naar het vliegtuig moesten.
Zonder enige bedenking stapte ik aan boord!
Stom (nummer 58)
Er stonden een paar tentjes toen we met de auto en de Kip-caravan, een tweepersoons, over het kampeerterrein reden, op zoek naar een mooi plekje.
– Bij de tentjes stonden een paar fietsen. Verder zagen we daar twee volwassenen en een paar jonge kinderen. Een jongen en een meisje.
– Nadat we een plekje hadden gevonden, stapten we uit de auto. We hoorden het meisje duidelijk zeggen: “Mamma, jij vindt een caravan toch stom?” Het bleef heel stil. Wij keken elkaar grijnzend aan.
Zwemmen in de kolk van …
Samen met een paar jongens uit het dorp ging ik in de zomervakantie regelmatig zwemmen in een kolk vlak buiten het dorp, dichtbij de Vecht. De kolk was behoorlijk diep. Hoe dieper je in het water kwam, hoe kouder het water.
De kolk werd gebruikt als drinkplaats voor de koeien. Aan het eind van de middag ging de boer met zijn koeien naar de kolk om ze te laten drinken.
Meestal hoorde je de koeien wel komen door het gesnuif en het geloei, maar waarom ik het die keer niet hoorde, of niet merkte, weet ik niet, maar plotseling stonden zij aan de rand van de kolk. Alleen durfden de koeien durfden niet te gaan drinken.
De boer liet zich stotterend horen, want hij was ontzettend kwaad. ”Als jij godverdomme niet snel maakt dat je uit het water komt, dan …!” galmde het plotseling over het water van de kolk. Hij had het tegen mij!
Ik zwom snel naar de kant, omdat ik de boer zag rennen. Weliswaar op klompen, maar hij had een flinke stok in de hand.
Zodra ik uit het water was, liep ik vlug naar mijn spullen, raapte alles vlug bij elkaar en snelde daarna naar het hek van het weiland. De jongens stonden er al.
De boer liet zich gelukkig niet zien.
Ik ging naar huis. De anderen ook.
De kwaadheid van de boer en vooral zijn ‘GVD’ had diepe indruk op mij gemaakt.
Deze ‘draagbare’ wasmachine werkt prima
