Tijdens het ‘Preuvenement’ in Assen (in 2014) mocht ik een viertal woorden uit een krant aanwijzen, waarna ze werden uitgeknipt. (Mijn vrouw kon ook vier woorden uitzoeken, maar dat later.)

Ik koos de woordjes democratie, maar, stand en betekenisloos. Daarna konden we een poosje op de bank van de caravan gaan zitten om te wachten op het resultaat van de VERS die zij met een oude, draagbare typemachine (Olivetti) maakte.

Dit werd ‘mijn’ vers:

“Ach, het is me toch wat met die eeuwige democratie.

 De een wil dit, de ander wil dat, maar het is allemaal zo gruwelijk vermoeiend.

 De huidige stand van zaken zegt me eigenlijk niet zoveel, maar ja… wie zegt
 dat nou hardop?

 Het lijkt wellicht betekenisloos maar zal ik nog eens wat vertellen?

 Het is wat het is.”

Knap gedaan, niet waar?