Het Drents Museum heeft weer de primeur


Tot 2 juni 2024 worden voor het eerst in Nederland, en wel in het Drents Museum in Assen, tientallen tekeningen, schilderijen en beeldhouwwerken getoond van Antonio López, meester van het Spaans realisme, en een van de meest bekende kunstenaars van Spanje.

Zijn oeuvre is heel bijzonder, prachtig en divers! Hij maakt niet alleen verschil in onderwerpkeuze, maar ook in materiaal en discipline.

López staat ook bekend om zijn extreem gedetailleerde werkwijze.

Met zijn inmiddels 88 (!) jaar is hij al meer dan 70 jaar actief als kunstenaar!

Het is (wéér) een schitterende expositie geworden.

Wil je meer bijzonderheden over deze kunstenaar weten?
Klik dan hierop: www.drentsmuseum.nl

Nog een aantal foto’s uit de expositie:

 

Het is geschilderd in de geest van Hennie van der Vegt

Hennie van der Vegt is een beroemde kunstenaar geworden, maar ooit zijn wij dorpsgenoten geweest! 🙂 Ook hebben Ally en ik hem een keer ‘opgezocht’, vlakbij Amsterdam. Heb ik nog meer over hem te vertellen? Jazeker wel!

In Groningen heeft hij de Academie Minerva gedaan.
Met grote regelmaat is zijn werk geëxposeerd in binnen- en buitenland.
Naast het schilderen van portretten maakt hij stillevens, dieren en naakten.
In toenemende mate wordt hij beschouwd als dé schilder van bloemen, bloesems en gebladerte.
Zijn grote talent heeft ervoor gezorgd dat het genre Bloemstillevens een nieuwe impuls heeft gekregen en om die reden een ongekende vitaliteit en dynamiek gekregen.
Solo-presentaties had hij o.a. in het Singer Museum, het Noord-Brabants Museum en het Amsterdam Museum.
Groepspresentaties waren er o.a. in het Drents Museum, Museum ‘het Valkhof’ en Museum Möhlmann.

In de geest van Hennie van der Vegt heb ik het volgende geschilderd:

In de spiegel kijken

Afgelopen woensdag zijn wij naar de overzichtstentoonstelling in de Abdijkerk van het Drents MuseumDe man in de spiegel‘ voor de 100 zelfportretten van Sam Drukker geweest.

Deze zelfportretten heeft hij in de periode 1980 tot nu gemaakt. Ook las ik dat de schilder dit jaar veertig jaar kunstenaar is.

Ally en ik zijn hem gaan waarderen toen we pas in Assen zijn komen wonen. We zagen zijn uitgesproken werk voor het eerst ergens in een openbaar gebouw in Assen hangen en later zijn we een keer naar Museum Flehite in Amersfoort geweest. Daarna werd onze belangstelling voor zijn werk nog groter.

Natuurlijk hebben we woensdag ook de tentoonstelling ‘In de ban van de Ararat’ en de tentoonstelling van Johanna van Eijbergen, de markante metaalkunstenaar, en Merlijne Marell bekeken.

Vijf schilderijen uit de tentoonstelling van Sam Drukker:

Andy Warhol


Hij was en is nauwelijks te ‘filmen’. 🙂

Want bedenk het zelf maar eens wat hij allemaal heeft gedaan/ gemaakt/ bedacht/ gepresteerd/ enz.

In mijn ogen was, en is hij nog steeds, een allround kunstenaar.

In elk geval een bijzonder iemand.

Maar – nuchter bekeken – vraag ik mij wel af of hij de tijd heeft meegehad!?
M.a.w.: Is hij ook iemand van zijn tijd?

 

 

Sean Scully, straatvechter en kunstenaar


Sean Scully moest ‘knokken’ voor een plaats in de kunstwereld.
Dat is hem gelukt, want hij is inmiddels schatrijk – hij bezit zelfs een eigen vliegtuig – en wereldberoemd.

Maar is dat gewoon? Normaal? Ik vind van niet. Zeker niet als je denkt aan bijvoorbeeld Van Gogh en Rothko. Bepaald werk van Scully lijkt veel op dat van Mark Rothko, vind ik.

Het grote verschil is waarschijnlijk dat Scully een straatvechter is gebleven. Zijn leven was constant een ‘gevecht’. Met zichzelf en met de ‘buitenwereld’!

De Ierse kunstenaar heeft veel meegemaakt in zijn leven, maar hij bleef ‘doorvechten’ en wist zich prima te ‘verkopen’. Op die manier werd hij steeds bekender en dus rijker.

Maar of hij er ook gelukkiger is geworden?