… aan de beurt om (na)geschilderd te worden. Ook deze kunstenaar is een favoriete schilder van mij.
D’Arcy Shillcock voltooide zijn opleiding aan de Academie Minerva in Groningen. Ook hij wordt gerekend tot de Noordelijke Realisten. Hij werkt binnen verschillende genres, maar waarin het persoonlijke verhaal steeds een grote rol speelt. Het op locatie werken is voor zijn werk dé basis.
Dit is mijn resultaat geworden van een prachtig onderwerp van hem:
Nageschilderd, bedoel ik.
Het is en blijft een ‘strijd’, niet waar?
Maar ik blijf het toch ook zeggen:
“Martien, blijf oefenen.”
Dat is natuurlijk ook een kunst. 😉
Weer een fijne, maar deze keer een voor mij wel zeer moeilijke schilderoefening.
Maar deze keer (nu) in de geest van kunstschilder Sam Drukker.
Ik ben een groot fan en bewonderaar van zijn werk.
Mosselen op het strand
Hennie van der Vegt is een beroemde kunstenaar geworden, maar ooit zijn wij dorpsgenoten geweest! 🙂 Ook hebben Ally en ik hem een keer ‘opgezocht’, vlakbij Amsterdam. Heb ik nog meer over hem te vertellen? Jazeker wel!
In Groningen heeft hij de Academie Minerva gedaan.
Met grote regelmaat is zijn werk geëxposeerd in binnen- en buitenland.
Naast het schilderen van portretten maakt hij stillevens, dieren en naakten.
In toenemende mate wordt hij beschouwd als dé schilder van bloemen, bloesems en gebladerte.
Zijn grote talent heeft ervoor gezorgd dat het genre Bloemstillevens een nieuwe impuls heeft gekregen en om die reden een ongekende vitaliteit en dynamiek gekregen.
Solo-presentaties had hij o.a. in het Singer Museum, het Noord-Brabants Museum en het Amsterdam Museum.
Groepspresentaties waren er o.a. in het Drents Museum, Museum ‘het Valkhof’ en Museum Möhlmann.
In de geest van Hennie van der Vegt heb ik het volgende geschilderd:
Afgelopen woensdag zijn wij naar de overzichtstentoonstelling in de Abdijkerk van het Drents Museum ‘De man in de spiegel‘ voor de 100 zelfportretten van Sam Drukker geweest.
Deze zelfportretten heeft hij in de periode 1980 tot nu gemaakt. Ook las ik dat de schilder dit jaar veertig jaar kunstenaar is.
Ally en ik zijn hem gaan waarderen toen we pas in Assen zijn komen wonen. We zagen zijn uitgesproken werk voor het eerst ergens in een openbaar gebouw in Assen hangen en later zijn we een keer naar Museum Flehite in Amersfoort geweest. Daarna werd onze belangstelling voor zijn werk nog groter.
Natuurlijk hebben we woensdag ook de tentoonstelling ‘In de ban van de Ararat’ en de tentoonstelling van Johanna van Eijbergen, de markante metaalkunstenaar, en Merlijne Marell bekeken.
Vijf schilderijen uit de tentoonstelling van Sam Drukker:
| De bovenste venus, de Venus van Milo (Louvre, Parijs), is op verscheidene en verschillende manieren (na)gemaakt, maar de venus die je hieronder ziet afgebeeld – toegegeven, zonder een duidelijk hoofd – is geschilderd door een zesjarige.
Knap gedaan!!! (Doe het maar eens na. 🙂 ) |
Venus