Sean Scully moest ‘knokken’ voor een plaats in de kunstwereld.
Dat is hem gelukt, want hij is inmiddels schatrijk – hij bezit zelfs een eigen vliegtuig – en wereldberoemd.

Maar is dat gewoon? Normaal? Ik vind van niet. Zeker niet als je denkt aan bijvoorbeeld Van Gogh en Rothko. Bepaald werk van Scully lijkt veel op dat van Mark Rothko, vind ik.

Het grote verschil is waarschijnlijk dat Scully een straatvechter is gebleven. Zijn leven was constant een ‘gevecht’. Met zichzelf en met de ‘buitenwereld’!

De Ierse kunstenaar heeft veel meegemaakt in zijn leven, maar hij bleef ‘doorvechten’ en wist zich prima te ‘verkopen’. Op die manier werd hij steeds bekender en dus rijker.

Maar of hij er ook gelukkiger is geworden?