Wij hebben momenteel sterke leiders nodig


Liefst nu, direct. Nee, geen dictators (Trumps) of andersoortige lui, nee, eerlijke mensen, mensen die ‘van wanten weten’.
Aan al dat slappe geouwehoer en slap gelul – sorry voor de woorden – heb ik momenteel geen enkele boodschap. Het is genoeg geweest!
Want wat moet je nog met loze woorden? Wat heb je aan profiteurs en kontlikkers (sorry), meelopers en corrupte lui? Toch?

Onlangs nog was dit in de krant te lezen:

  1. “… De politie schijnt nog steeds bezig te zijn met het onderzoek naar de schade n.a.v. wat er is gebeurd tijdens het boerenprotest vorig jaar op de Vismarkt en bij het Provinciehuis in Groningen. …” (Let op mijn woorden: Het zal wel weer zo worden ‘opgelost’ dat alle kosten door de belastingbetalers in de stad Groningen en de provincie Groningen moeten worden betaald. Belachelijk natuurlijk.)
  2. “… Het is een misvatting de coronapandemie te zien als een golf van besmettingen die je niet kunt tegenhouden. Het is meer als een vloer waar plotseling allemaal gaten in komen van epidemietjes. Alsof er water doorheen druppelt. Je moet meteen je vinger in die gaten stoppen om de epidemie in de kiem te smoren. …” (aldus viroloog Alex Friedrich van het UMCG.) (Maar waarom heeft China niet onmiddellijk en afdoende opgetreden tegen corona? Waarom bestaan in China, of in welk land dan ook, van die onverantwoordelijke, onbeschermde, smerige en openbare markten, waar zomaar een of ander rot-virus de kans krijgt om de hele wereld plat te leggen? Waarom is er niet meer eenheid en behandeling in het bestrijden? Waarom heeft China de ‘klokkenluiders’ (artsen) niet direct serieus genomen? Waarom is China door de rest van de wereld niet direct en stevig op de vingers getikt? Enz., enz.)

Ben Snijders, de kunstschilder, was ook een dienstplichtig militair


Tijdens het ‘ontspullen’, i.v.m. de aanstaande verhuizing, hoorde ik mijn vrouw dat zeggen. Zij had zijn verhaal op Facebook gelezen. Ik heb toen naar foto’s uit mijn diensttijd gezocht, waarna allerlei herinneringen naar boven kwamen.

Mijn dienstplichtperiode begon in augustus 1963 in de lange treinreis van D. naar Bergen op Zoom en in de bus naar de legerplaats in Ossendrecht. Vanuit gebouw H van de 45e Afd. Lua op het kazerneterrein begon de opleiding ‘chauffeur-schrijver’. Een rare combinatie? In die tijd (jammer genoeg) niet. 😎
Na twee maanden moest ik voor een vervolgopleiding naar de kazerne in Bergen op Zoom. Voor de opleiding tot administrateur, in Middelburg, hoefde ik gelukkig niet. Mijn eigen schuld, maar ik vond dat ik veel te ver moest reizen.
Bergen op Zoom vond ik ver genoeg. In de Wilhelmina Kazerne behaalde ik in november 1963 het rijbewijs voor het WEB-voertuig (of DAF); in elk geval een 1-tonner met hoge en lage giering.
De lessen begonnen met ritjes o.l.v. de instructeur en met drie andere ‘collega’s. We reden door allerlei Brabantse plaatsen en plaatsjes, over zand- en modderige weggetjes met diepe kuilen, over zandheuvels, hellingen, enz.


Van Bergen op Zoom moest ik naar de kazerne in Steenwijkerwold (bij Havelte). Dichterbij huis gelukkig. Als het van thuis mocht, dan was de afstand gemakkelijk met de brommer te doen.
Na ‘geïnstalleerd’ te zijn op een kamer in gebouw G moest ik mij de volgende dag melden in het kantoor (S1) en mij voorstellen aan de kazerneleiding: een overste, een majoor (plaatsvervanger), een kapitein en een opperwachtmeester. De twee laatsten hadden de leiding over het kantoorpersoneel in het gebouw.
Soms mocht ik in de WEB naar andere kazernes rijden om spullen weg te brengen, en/of op te halen. Soms ging ik (stiekem) even langs ‘thuis’ om mijn ouders te zien en te spreken .
De 45e Afd. Lua moest naar een oude kazerne in Ede verhuizen. Maar waarom?
De tijd ging gelukkig snel genoeg. Af en toe gebeurde er wel iets geks. Ook met mijzelf, maar daar wil ik het nu niet over hebben.

Toch heb ik geen nare herinneringen aan deze periode overgehouden.
Het mooiste moment in die tijd was wel dat ik hèt meisje heb leren kennen, het meisje waarmee ik ook ben getrouwd, en waarmee ik binnenkort (voor de zesde keer!) hoop te verhuizen.

Deze bijdrage is bedoeld voor: in barre tijden


(De vaakst (of is het ‘meest’) gelezen berichten van Blogger. Als je erop klikt, dan verschijnt het bericht.) Op:

  1. Het palet van kunstschilder Anders Zorn | MARTIEN
  2. De spotprent is van Ben van Voorn | MARTIEN
  3. Heeft ‘onze’ museumdirecteur (stiekem) een nieuwe baan gekregen? | MARTIEN
  4. De ooievaars krijgen het nog druk | MARTIEN
  5. De Bieb is ook al dicht! | MARTIEN
  6. Op een mooie dag naar Paleis Soestdijk | MARTIEN
  7. Sean Scully, straatvechter en kunstenaar | MARTIEN