Want door het lang binnen moeten blijven om het coronavirus zullen veel dames in (blijde) verwachting geraken is de verwachting.
Gelukkig is de toename van het aantal ooievaars ook een feit. Gisteren zagen we namelijk tijdens het fietstochtje overal ooievaars op hoge nesten zitten. Maar ook zomaar vijf exemplaren ergens in een weiland, aan de rand van een ‘boerenbosje’. Inderdaad was het een prachtig gezicht.
Onderweg kwamen we nauwelijks ‘een kip tegen’. Hooguit zagen we een paar ‘grijze duiven’ langs vliegen op hun e-bikes. Maar vooral zagen we opvallend veel ooievaars. Tijdens het fietstochtje zagen we zeker tien (!) ooievaars.
Nog eens gezegd, het was een prachtig gezicht:
Hoofdzakelijk bezig geweest met het snoeien van de hoge hulst, 5 meter hoog die te bol werd en mij belette om er omheen te lopen zonder gestreeld te worden door de takken met prikkels. Staande op een snoeitafel die ik nog in het schuurtje had hangen, 30 cm breed en gesteund door Bonnie, heb ik met een draadloos snoeiapparaat de boom weer een goede vorm gegeven. De top moet ik nog besnoeien maar dat is van latere zorg. Ook nog gefietst, geen ooievaars gezien. Erg veel last van koude pijnlijke handen. Bonnie kon zich dat niet voorstellen.
Afijn, volgende keer handschoenen aantrekken.
Op zo’n leeftijd is het onverantwoord om op een snoeitafel te gaan staan. Bonnie moet dat maar verbieden. 🙂