Koop eens een bloemetje


Gewoon doen!

Voor een ander. Of voor jezelf. ?

Een bloemetje geven of krijgen is altijd leuk, niet waar? En het is nog romantisch ook!

Ja, maar? Niks te ‘maren’. Gewoon doen!

Valentijnsdag is echt onzin. Enorm commercieel en even erg als vrijdag de 13de.

Dus?

Neem voor de verrassing eens een bloemetje mee. Altijd leuk!

Het kost een paar centen, maar dan heb je toch echt wel wat!

Excuses aanbieden


Is dat in alle gevallen nodig?

Bijvoorbeeld – wat het Amsterdams stadsbestuur van plan lijkt te gaan doen – voor de ‘rol’ tijdens de slavernijperiode?
Ja, daaaaag!

Of voor de ‘rol’ van het Nederlandse leger vlak na de Tweede Wereldoorlog in het voormalig Nederlands-Indië?
Ja, daaaaag!

Of voor de rol van het Nederlandse leger vlak na de oorlog (WOII) in Nederlands-Indië?

Zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan!

Hoezo ‘excuses aanbieden’? Waarom? Het woord ‘gemakkelijk’ vind ik hier wel passend klinken.

Wat ik er tot nu toe over heb gelezen, meegekregen en gezien, denk en geloof ik, dat elke oorlog, hoe groot of klein ook, smerig is. Onvoorstelbaar smerig! Daar past geen enkel excuus bij of voor.

Andere tijden!

Een angkloeng en een tol van bamboe


Nooit van een angkloeng gehoord? Ik ook niet en heb het opgezocht.

Een angkloeng of angklung bestaat (meestal) uit twee gestemde bamboekokers, die in een frame zijn geplaatst. Bij het zijdelings heen en weer bewegen ontstaat een mooie, warme klank. Elk instrument is met de hand gestemd en brengt slechts één toon voort. Er bestaan ook ‘rekken’ met acht angkloengs, waarmee één persoon een melodie kan spelen. Om met losse angkloengs een melodie te spelen zijn meerdere personen nodig. Dus ieder een eigen angkloeng met een bepaalde toon. Acht angkloengs tezamen vormen een toonladder. Een volledige groep spelers met een angkloeng (28 stuks) omvat meerdere toonladders.

Mijn moeder bracht eens een (handgemaakte) angkloeng (nummer 5; een ‘G’) en een tol voor mij mee. Beide van bamboe. Zij had alle twee meegenomen van haar reis naar Indonesië.

De angkloeng is hier te zien en te beluisteren:

https://www.youtube.com/watch?v=CNhLfbH3Nlc

De VN heeft geen lef


De VN maar afschaffen dan?

De VN heeft blijkbaar nog wel het lef om bedrijven – waaronder het Nederlandse bedrijf Booking.com – die zaken doen in illegale Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever (Westbank) op een lijst te zetten.
Maar waarom zet de VN die bedrijven – want dat zijn er nogal wat – niet op een ‘zwarte lijst’?

Wat een enorm slap! De VN laat hiermee weer eens zien dat de Palestijnse mensen (opnieuw) worden weggezet als tweederangs burgers.

Ik las de reden(en):

De VN zegt te beseffen dat het een zeer beleden en gevoelig onderwerp is en erkent dat de kans bestaat dat de bedrijven slachtoffer kunnen worden van boycotacties of afhakende investeerders.”

Je zult maar Palestijn zijn en op de Westbank, in Gaza, al jaren in een vluchtelingenkamp, of waar dan ook (moeten) wonen.

Bedrijfsrisico


Rutte, ‘onze’ premier, zei onlangs dat de vuurwerkverkopers geen compensatie hoeven te verwachten vanwege het vuurwerkverbod. Hij noemde dat ondernemersrisico.

Dan opeens wel? Ik vind het een oneerlijk besluit van het kabinet. Want hoe kan het zijn dat de Nederlandse varkensboeren wèl een flinke vergoeding voor bedrijfsbeëindiging krijgen? De ‘inleg’ – een smak geld, waar ook mijn belastinggeld inzit – is zelfs ‘overtekend’!? Zoveel animo is echt niet te geloven,

Maar het kan nog erger. Zij (de veeboeren) kunnen zelfs flink gaan verdienen aan de verhuur van hun niet gebruikte ‘stikstofruimte’! (Als dat werkelijk kan, dan is het een bezopen, oneerlijke maatregel van het kabinet (ministerie?) die zoiets mogelijk maakt!)

Is het kabinet dan toch bang geworden voor de (agressieve) boeren en de grote, indruk makende trekkers? Het lijkt er wel op!