Onzin natuurlijk.
Vroeger was heus niet alles beter. Al beweert Maarten van Rossem dat. ?
De mooie, leuke en fijne dingen onthoud je meestal wel; graag zelfs.
De lelijke, nare en wanhopige dingen NIET, want die wil je liefst zo snel mogelijk vergeten.
Vaak lukt dat ook wel.
Gelukkig maar!
Toen ik in Zuidoost-Groningen woonde, werd op 11 november Sint-Maarten ‘gevierd’.
Onze kinderen zijn met dat ‘feest’ en Sinterklaas opgegroeid. Natuurlijk ook met Zwarte Piet, waar nog steeds dat ‘irritante gemekker en gekwetter’ over is.
Op de basisschool, waar zij toen zaten, werd gelukkig aandacht aan deze ‘feesten’ besteed. Prachtig toch!? “Prima, niks mis mee”, zeg ik dan.
Ik heb altijd gedacht dat Sint-Maarten een ‘Gronings feest’ is, maar dat is dus niet zo. Waar we nu wonen wordt Sint-Maarten ook gevierd, al moet ik zeggen dat we in al die jaren maar één keer kinderen aan de deur hebben gehad.
Gelukkig geen Halloween-gedoe!
Bij Sint-Maarten droegen de meeste kinderen een lampion (“Elf november is de dag, dat mijn lichtje branden mag.”), die ze op hun school hadden gemaakt, of van thuis hadden meegenomen. En ze hadden een grote plastic zak bij zich om al het gekregen snoepgoed in op te kunnen bergen.
Zelf heb ik ooit aan foekepotten gedaan.
Een echte ‘foekepotte’, met een (gedroogde) varkensblaas van slagerij Zweerts. 🙂Foekepotterij bestaat dat nog? Wordt deze traditie nog steeds in ere gehouden op de ‘Vastenavond’, de dinsdag voor Aswoensdag, de laatste dag van carnaval? Komen er dan kinderen verkleed aan de deur met een echte foekepot en/of een paar potdeksels? En zingen ze dan het liedje: “Foekepotterij, foekepotterij, geef mij een centje, dan ga ik voorbij. Ik heb geen geld om brood te kopen, daarom moet ik met de foekepotte lopen?”
Als beloning kreeg je iets lekkers. Meestal wat geld voor in de spaarpot, maar soms ook een kippenei, of een sinaasappel.
Het was een leuk ‘feest’, vond ik, totdat het buurmeisje met mijn ons (mijn broer en ik) mee ‘moest’ langs een aantal deuren in de buurt.
Voor de achtste keer waren we op Ameland om de kunstwerken van zo’n 100 kunstenaars uit binnen- en buitenland te gaan zien.
Er zijn in deze maand ook speciale projecten, rondleidingen, workshops, filmavonden, podiumkunsten, etc.
Keuze genoeg dus. (Maar wat moet dat een enorme organisatie zijn!)
Het programmaboekje mag dan vijf euro kosten, maar het wijst je de weg langs de (gratis) locaties (ongeveer 40) en het geeft je een goed overzicht van alle activiteiten en optredens.
Mijn vrouw en ik zijn naar het “baardmannetje”, Hans Dorrestijn, geweest. We hebben genoten van zijn optreden. De RK Kerk in Nes was die avond stampvol.
