“Volg je hart, want dat klopt …”


Mijn vrouw bestelt altijd bonnen voor een krant als we naar Ameland gaan. Met een bon kunnen we dan de krant ergens gaan halen. Bijvoorbeeld in een boekenzaak.

Maar waar we verblijven, kan dat ook. Maar deze keer waren er te weinig kranten gekomen werd er gezegd. ‘Morgen zijn er weer kranten genoeg’, zei de man. Hij zou voor een exemplaar zorgen, want hij schreef er meestal ook iets op, zei hij.

Toen we weer ‘thuis’ kwamen, lag de krant op de deurmat. Hij had zich dus aan zijn woord gehouden. En werkelijk, hij had er ook iets op geschreven:

Volg je hart, want dat klopt …” ?

De spoorbaan nabouwen


Na het auto-ongeluk van mijn vader werd het mechanisatiebedrijf vrij snel verkocht. Mijn ouders kochten een ander huis in het dorp.
– Mijn vader zocht naar tijdverdrijf. Er kwam een hond in huis, een zwarte poedel, en hij kocht materiaal voor het bouwen van een modelspoorbaan.
– Hij maakte eerst een ‘werktafel’, zette er een paar dorpen op, en daarna wegen, bergen, bomen, struiken, tunnels, boerderijen, enz. Alles lijmde en verfde hij. Uren werk dus, maar dat was ook de bedoeling.
– Nadat de modelspoorbaan voor zo’n 80% gereed was, plaatste hij de wissels, seinpalen, stootblokken, verkeerslichten, overgangen, stations, verkeersborden, en wat al niet meer. Daarna moest er gesoldeerd worden. Het meeste deed hij zelf, maar soms hoorde je woede-uitbarstingen. Uit frustratie, vermoed ik, en met een nauwelijks te stoppen woede.
– Van af en toe een ‘woede-uitbarsting’ heb ik ook last, maar gelukkig niet zo heftig als mijn vader dat had. De meeste genen heb ik van mijn moeder gekregen, denk ik, maar ik kan een beetje aanvoelen hoe mijn vader zich af en toe moet hebben gevoeld. Als ik thuis was, dan vroeg mijn moeder of ik hem even kon helpen. Die vraag kwam steeds vaker.
– Na zijn overlijden heb ik zijn ‘treinspullen’ gekregen. Ik heb geprobeerd ‘zijn spoorplan’ na te bouwen, maar het lukte mij niet. Ik had steeds de gedachten bij mijn vader.
Jarenlang heb ik de ‘treinspullen’ op zolder bewaard, maar op een dag heb ik alles verkocht.
– Met al die herinneringen in mijn hoofd had ik geen zin meer om met de kinderen naar het Spoorwegmuseum in Utrecht te gaan.

Woest was ik …


Op de directie van de plaatselijke VVV.

In het dorp waar we woonden hadden mijn vrouw en ik op het nieuwe bouwterrein een huis laten bouwen. Toen het klaar was, kreeg de woning de naam hounderhok (kippenhok) van de dorpsbewoners. Dat woord hoorden we toevallig een keer. Best wel aardig bedacht. 🙂
De plek was het mooiste stukje grond op het bouwterrein. Het uitzicht was er prachtig mooi en heel bijzonder.

In het voorjaar van het jaar daarop werd op dat bouwterrein onder toezicht een grote paasbult gemaakt. Alle snoeiwerk uit de tuinen in het dorp kwam er terecht. We hoopten dat de wind die dag uit de goede richting zou komen.

Op de bewuste dag kwam tegen 18.00 uur de plaatselijke muziekkorps aangelopen, en de schoolkinderen met fakkels er achter. Veel toeschouwers, de politie en de brandweer waren er al. De voorzitter van de VVV gaf de kinderen het sein dat de fakkels in de paasbult konden worden gegooid.
De wind stond die dag ‘verkeerd’. Eerst kwam de rook in de richting van het huis en later een vonkenregen! De vonken kwamen op het dak, in de afzuigkap in de keuken en in de dakgoten terecht. Ik klom op de ladder en meende schroeiplekken te zien. Bij mij ‘sloegen toen de stoppen door’. Ik ging direct naar de VVV-man en vertelde hem wat ik had gezien en wat ik ervan vond. Hij vroeg iemand van de brandweer om alles goed in de gaten te houden. Dat was het dan!

Alles liep gelukkig goed af, maar we waren blij toen het voorbij was.
Voor mijn gevoel heb ik de VVV-man later nooit meer als voorheen kunnen benaderen.

 

Voorbeelden van Amerikaanse ongein


Dat zijn: Halloween, een horror(op)tocht, een horrorclown, een horrorfilm, enz.
Wie over deze belachelijke dingen en zaken positief is, doet en kan zijn, begrijp ik dus echt niet.

Volgens mij is Halloween géén kinderfeest, maar is het Sinterklaasfeest, waar Zwarte Piet natuurlijk bij hoort, dat wèl.

Halloween wordt ‘nageaapt’ uit Amerika. Amerikaanse ongein dus, maar als je een kind, je eigen kind, echt wilt laten griezelen, lees dan een goed boek voor en/ of lees er zelf één.