Met het fietspontje – net boven Nunspeet – kwamen we naar de overkant van het Veluwemeer. De oversteek duurde een kwartier!
Het pontje mocht maximaal twaalf personen vervoeren en had de enorme snelheid van 3 km/u.

We fietsten verder langs de noordkant van het Veluwemeer. Onderweg kwamen we nauwelijks fietsers tegen. We zagen een visarend bovenin een boom, even later weg vliegen en daarna zwevend op zijn enorme vleugels.

In Elburg lieten wij ons de koffie lekker smaken. Ook het eten. Met de eigenares spraken we over zomerdrukte en Lucca. Er was na het eten een korte, hevige bui. Toen het droog werd, zijn we weer op de fiets gestapt.

We reden nu langs de zuidkant van het Veluwemeer. Onderweg kwamen we bij een boerderij op een heuveltje. Er was daar een stalletje met streekproducten en een ‘zitje’.

Daarna passeerden we een aantal ganzen met jongen, rode en zwarte Lakenvelders en de molen ‘de Duif’, waar Ally een dag eerder volkorenmeel had gekocht.