Waarom gingen veel nazi’s na de oorlog (WO II) naar Argentinië?
Omdat zij in dat land met open armen werden ontvangen, las ik. Veel wetenschappers en technici verlieten na de oorlog halsoverkop het verwoeste Duitsland, omdat ze anders een gevangenisstraf, of misschien nog erger, boven het hoofd hing.

Ook de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie hebben vlak na de oorlog nazi’s toegelaten om van hun kennis te profiteren. (Door de apenwedloop?)

Wat ik nooit heb begrepen is het rare, afschuwelijke feit dat veel oorlogsmisdadigers via het Rode Kruis en het Vaticaan naar Argentinië konden (ont)komen. In Argentinië mengden ze zich onder landgenoten; om niet op te vallen. Adolf Eichmann en Josef Mengele (“de engel des doods”) konden op die manier hun straf lange tijd ontlopen. Mengele zelfs tot in 1979.

De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie ontwikkelden zich na de oorlog tot supermachten. Omdat Perón (in 1955) werd verjaagd door een revolutie gingen veel Duitsers terug naar Europa, waar ze – hoe bestaat het, niet waar? – nauwelijks iets in de weg werden gelegd. De meest gezochte nazi’s reisden in veel gevallen naar landen als Brazilië en Uruguay. Eichmann werd in Argentinië ontvoerd door de Israëlische geheime dienst, in Jeruzalem berecht en geëxecuteerd. Mengele stierf (zelfs een natuurlijke dood?) in Brazilië.

Veel mensen leren nauwelijks iets van geschiedenis. Dat is natuurlijk heel dom en jammer.