Tag archieven: Salland

‘Salland’ zoals het zou moeten (zijn)?

Geplaatst op door

Volgens de provincie Overijssel behoren de gemeenten: Kampen, Zwartewaterland, Zwolle, Staphorst, Hardenberg, Ommen, Dalfsen, Raalte, Olst-Wijhe, Deventer en Hellendoorn tot Salland. Ook de gemeenten Twenterand en Rijssen-Holten maken er gedeeltelijk deel van uit.

De streek langs de Overijsselse Vecht rond Gramsbergen en Hardenberg werd ook tot Salland gerekend, ondanks de ligging ten opzichte van de rest van Salland. De taal van deze streek is een overgangstaal tussen Sallands en Drents. Het gebied aan weerszijden van de Vecht, van Gramsbergen tot aan (‘mijn’) Dalfsen, wordt aangeduid als het Vechtdal en heette eerder ook Salland.

Ik weet niet precies waarom Salland opeens het Vechtdal moest gaan heten, maar ik denk dat het destijds door de COMMERCIE is gekomen en bedacht.

‘Het Vechtdal’. Het wel lekker bekken!?

ZIELIG is het wel. (Alles moet blijkbaar wijken voor het geld!)

Even van de route gaan om een ‘zoenkruis’ te bekijken

Geplaatst op door

Ik heb zondag jl. weer een mooie fietsroute gereden. Deze ‘Landgoederenroute’ is net geen 40 km lang. Dus goed te doen.

[Klik hier maar even: https://www.route.nl/fietsroute/2173997/landgoederenroute om de fietsroute te openen.]

Landgoed “Boxbergen”.

Bij knooppunt 75 moet je even naar het gehucht Eikelhof fietsen om daar het ‘zoenkruis’ (uit 1493) te kunnen zien.
[Een ‘zoenkruis’ is een monument voor een slachtoffer van een gewelddaad, geplaatst door de dader of diens familie als aandenken en blijk van respect van de dader voor de/het slachtoffer(s).]

Het “zoenkruis” in Eikelhof.

Zou deze Breman ook familie zijn?

Geplaatst op door

Met ‘deze Breman’ bedoel ik Co Breman, de kunstenaar, de kunstschilder.

Ik heb wat moeten op- en uitzoeken om er achter te kunnen komen wat mijn moeder eens zei dat heel in de verte Co Breman (Ahazueros Jacobus), de kunstschilder, familie is. Ik heb altijd gedacht: dat zal wel.

Zijn werk zag ik voor het eerst in Steenwijk, in ‘Rams Woerthe‘, waarin hij ooit een muurschildering heeft gemaakt.
(Ik heb hierover al eerder in mijn Blog geschreven.)

Zijn naam en en een paar van zijn schilderijen las en zag ik in het ‘De schilders langs de IJssel‘. 

Dat ik dit boek heb gekocht heeft vooral te maken met het feit dat wij sinds juni van dit jaar dichtbij de IJssel, in Salland, de mooiste rivier van Nederland, zijn gaan wonen.

“Landweren”, een stukje geschiedenis maar ook werkelijkheid

Geplaatst op door

Landweren werden aangelegd in de middeleeuwen met waarschijnlijk de bedoeling om ongewensten te weren.

Bij landgoederen waren ze ook. Bijvoorbeeld bij het ‘landgoed Frieswijk‘, in de buurt van Diepenveen (gemeente Deventer), zijn ze nog te zien.

Een landweer bestond uit een enkele of zelfs een dubbele aarden wal. In waterrijke gebieden uit een of twee grachten of greppels. Bij de aanleg werd gebruikgemaakt van zandruggen, beken, moerassen, enz.

De wal van een landweer werd beplant met dicht struikgewas, vooral stekelige soorten als meidoorn en sleedoorn. Zeg maar ondoordringbare begroeiing! Dit maakte een landweer een moeilijk te nemen hindernis.

Grote delen van de landweren zijn inmiddels afgegraven, bijvoorbeeld om de grond te kunnen gebruiken voor landbouw of bebouwing.

In Nederland zijn nog resten van landweren te zien in Limburg, Oost-Gelderland, Overijssel en Het Gooi.

De Sallandse landweer was een bekend verdedigingswerk dat (in de tweede helft van de veertiende eeuw) werd aangelegd tussen Deventer en Holten. Samen met de Twentse landweer vormden ze de Overijsselse landweer, een eenvoudige verdedigingslinie 

Opdrachtgevers voor de bouw van de versterking aan de Sallandse grens waren het Oversticht en de Hanzestad Deventer.