Gelukkig wel. Zo kwam ik gisteren in het (nieuwe) Museum EICAS in Deventer terecht, in het museum dat kunst toegankelijk wil maken/ maakt vanaf de jaren 60 en dat als vertrekpunt het gedachtegoed van de Nul-beweging heeft gekozen.
Het is best wel bijzonder en interessant te noemen wat er in dat museum te zien is, maar toch mis ik sfeer, uitstraling, de verscheidenheid in kunstwerken, enz., iets wat bijvoorbeeld een museum als bijvoorbeeld Museum Kröller-Müller wel heeft/ bezit.
Ik mag zo’n vergelijking misschien helemaal niet maken, omdat EICAS hoofdzakelijk afhankelijk van vrijwilligerswerk, schenkingen en subsidies is. En misschien spelen er nog wel meer dingen een rol mee.
Toch wil ik het museum echt niet te kort doen! Dat is zeker niet mijn bedoeling, maar zo voelde het wel bij mij na het bezoek gisteren.
Van de expositie “Gravend naar de toekomst” van de kunstenaar Maarten Vanden Eynde sprak dit werk mij enorm aan:
“Half-Life”(2019)
