Tag archieven: ijsbaan

Naar de oude ‘heilige schaatsgrond’ in Deventer

Geplaatst op door

In de Deventer Post las ik dat 62 jaar (!) geleden in het IJsselstadion in Deventer het langebaanschaatsen als Nederlandse volkssport definitief is doorgebroken.

In 1966 mocht het IJsselstadion het schaatstoernooi EK allround schaatsen organiseren.
En in 1969 zelfs het WK! Wat later ook in 1973.

Ik las het verhaal en de anekdotes over de oude ijsstadion bij de IJssel, waar overigens nog iets uit die tijd (1962) is te vinden.

Het verhaal herinnerde mij er ook aan dat ik in de winter van 1963 – ik was nog maar net in militaire dienst (lichting 63-4) – samen met mijn partner (we hadden ‘verkering’) naar die ijsbaan ging.
Ik mocht met de auto van mijn vader, een 2CV (een ‘lelijke eend’), en reed naar het dorp Dalfsen waar zij woonde en daar bij mij in de auto stapte.
Nog voor Heino moest ik over een raar, naar stukje zandweg rijden, omdat het bruggetje in de hoofdweg was afgesloten. Waarom weet ik nog steeds niet!
Het waaide behoorlijk, de weg was glad door sneeuwval e.d., en het was erg koud.
In de auto werd het nauwelijks warm. Daarom ook bleef de voorruit aan de buitenkant niet vorstvrij. Af en toe moest ik stoppen om de voorruit schoon te ‘krabben’, d.w.z. ijsvrij maken met de ijskrabber.
Omdat we samen ‘op stap’ waren naar de nieuwe ijsbaan in Deventer stelden de afstand en het koude weer natuurlijk niet veel voor. 😀

Pas jaren later hoorde ik  van haar, dat de nieuwe hoge Noren toch niet goed waren bevallen, en dat zij het liefst op haar ‘oude’ Friesche doorlopers had willen schaatsen.

Een Ans Schut is zij niet geworden, en ik geen Erben Wennemars. 😉

Erben Wennemars (Kv 128)

Geplaatst op door

In de weekendkrant van het Dv/hN waren twee volle pagina’s over hem te te lezen.

Natuurlijk is hij bekend van zijn schaatsen en als tv-commentator. Al is hij in de omgang socialer geworden, toch is hij dat ‘opdondertje’, dat ‘opscheppertje’ gebleven. ?

Waar Erben Wennemars nu woont – ‘Bellingerweer’, de mooiste plek in die omgeving – ben ik een keer geweest. Er woonde toen een gepensioneerde huisarts uit het dorp, met zijn echtgenote. Een artistieke dame.
Omdat zij vier stoelen van mijn schoonouders had gekocht, was ik er toen om ze te brengen. (‘Zij hebben de stoelen gekregen‘, zei mijn echtgenote, nadat zij mijn verhaaltje had gelezen. ‘Er was toen toch geen Marktplaats?‘)
De stoelen moesten in een ruimte komen waar zij bezig was met het witten. Zij wilde de ruimte gebruiken om er te schilderen met een aantal dames. Iemand uit de buurt (uit Hoonhorst?) zou schilderles komen geven.

Het huis, waar Erben nu woont, staat in de buurt van zijn ouderlijke woning en dichtbij de ijsbaan. Op die ijsbaan heb ik nooit geschaatst, want die was er toen nog niet. Wel heb ik in de buurt geschaatst. Op een groot stuk ondergelopen land; met water uit de Vecht. Ik zie er nog zijn grootouders schaatsen, ‘draaiend’ en ‘zwierend’ op het middenstuk van de ijsbaan.

Schaatsen in Deventer

Geplaatst op door

In het begin van onze verkeringstijd zijn wij op een zaterdag met de auto van mijn vader, een 2CV, naar de ijsbaan, het IJsselstadion, in Deventer geweest. Dat was ergens eind 1963.

Buiten was het die dag erg koud. Voor wie zich de 2CV uit die tijd herinnert: de auto was nauwelijks te verwarmen, behalve de voorruit misschien. Had de 2CV voordelen dan? De motor was luchtgekoeld!

De ijsbaan lag aan de westkant van Deventer, vlakbij de IJssel, en werd op 27 oktober 1962 geopend.
(Op 7 januari 1968 reed Fred Anton Maier daar een wereldrecord op de 5000 meter met een tijd van 7.26.2. Bijna 50 jaar later reed Sven Kramer op 7 januari 2017 de 5000 meter bij het EK allround in Heerenveen in 6.16,86, de op twee na beste tijd ooit in Thialf gereden. Dat kwam vooral door de ‘klapschaats’, denk ik.)

In 1992 werden op die ijsbaan de laatste wedstrijden verreden. Het IJsselstadion werd daarna afgebroken. Maar daar ben ik pas sinds gisteren achter gekomen.

Om te kunnen schaatsen gaan de liefhebbers nu naar De Scheg, een multifunctioneel gebouw in Deventer. Van het bestaan van dat complex had ik echt geen weet. Erg dom natuurlijk.

Dat veranderde pas na het horen van de woorden: ‘Zij hebben samen vijf schaatslessen genomen’.
En wij eerst maar denken aan het oude IJsselstadion!