Schreeuwers – denk aan Trump e.a. – krijgen bijna altijd, en overal, de meeste aandacht.
Maar waarom is dat zo?
Er zijn – jammer genoeg – voorbeelden te over! Zelfs in het “vrije westen”!
Hoe dat komt?!? Dit is mijn antwoord:
Door de gemakzucht van de kiezers!?!
De mens is van nature volgzaam, een kuddedier.
Is het daarom dat zij zich zo gemakkelijk laten opruien? Dat zij leugens zich zo gemakkelijk als waarheden laten aanleunen? Kortom:
Schreeuwers willen veel macht,
én ook veel geld!
Voor stikstofproblemen was er in mijn jeugd niet de nodige aandacht.
Wel was er in die tijd sprake van ruiverkaveling. Kort gezegd: Voor velen was/werd het een regelrechte ramp!
Mijn vader had toen een smederij. Mijn ouders leidden samen het bedrijf. Toen paarden in het boerenbedrijf niet meer nodig waren, moest bijna elke boer plotseling een trekker hebben. Nee, niet zo’n belachelijk grote joekel als je tegenwoordig ziet, maar een trekker met pk’s dat bij het bedrijf en de streek paste.
Niet veel later had bijna elke boer een zwarte auto, een Opel Record, op zijn erf staan.
Zo ging het maar door. Alles moest groter en groter!
Van bedrijfsbeëindiging kon volgens mijn ouders geen sprake zijn. Want van niemand of iemand was steun, of geld, te verwachten. Kort gezegd: mijn ouders hebben alles zelf moeten opknappen (regelen, uitzoeken) !!!
Zo kwam er in de plaats van een smederij een geheel nieuwe werkplaats, maar bijv. ook een winkel. In plaats van smidswerk en het beslaan van paarden werden er trekkers en landbouwmachines verhandeld en gerepareerd. Wie dat niet op tijd deed ging failliet.
Volgens mij is dat nog steeds zo !!!
De naam voor het smidsbedrijf werd ‘omgetoverd’ in landbouwmechanisatiebedrijf.
De ‘vooruitgang’ ging heel snel na de Tweede Wereldoorlog. Niet alleen in Nederland. Ook met de techniek, de uitvindingen, ging het heel snel.
Wat ik eigenlijk zeggen/ beweren wil ???
Dat er vandaag de dag nog steeds sprake is van bedrijfsrisico !!!
Als iets niet van jezelf is, dus van een ander, dan is het vaak zo dat er geen gevoel van ‘eigen belang’ is. Kortom: er wordt beter gelet op de ‘eigen winkel‘ dan op de winkel van de ander!
Dat gebeurt overal, denk ik. Ook bij de overheid. Ik vind dat slecht!
Zo ben ik niet opgevoed. (Het komt misschien ook wel dat we thuis ‘een zaak’ hadden!?)
Ik heb ik bij de gemeentelijke overheid gewerkt en ben voor mijn werk altijd goed betaald. Dan mag er ook van je verwacht worden dat je doet wat je moet doen. En goed ook! M.a.w.: ‘op de winkel passen’.
Een collega zei eens tegen mij: ‘Je doet altijd of het je ‘eigen winkel’ is.’
Ik vind dat normaal, maar ik heb de opmerking onthouden. 🙂
Ik kwam op deze bijdrage toen ik gisteren in de krant las dat van de Spiro Nose-apparaten, ter waarde van tientallen miljoenen euro’s, er 1800 ongebruikt in de opslag liggen.
Niet dat de andere punten niet belangrijk zijn, maar deze viel mij op:
“Voetbalwet is aangescherpt met strengere straffen.”
Maar in het lijstje met NIET gehaalde doelstellingen – zeg maar de doelstellingen die de regering niet heeft aangedurfd – viel op:
“Doorberekenen beveiliging evenementen.”
Komt dat door ‘gemakzucht’?
Of: Het probleem naar de toekomst schuiven?
Tja, op alles en nog wat bezuinigen, maar de echte maatregelen (expres?) laten liggen?
Moet de conclusie zijn: