- baby rinoceros
- baby neushoorn
Eerst naar Deventer om met het pontje naar de overkant van de IJssel te kunnen komen. Het pontje was stampvol met passagiers.
Aan de overkant kwamen we langs de oude zaagmolen en fietsten we verder langs de IJssel, naar het pontje bij Gorssel. (Ally was op dat pontje per ongeluk in een plas water gaan zitten. Kletsnat was haar zitvlak geworden, maar gelukkig waren haar broeken snel weer droog.)
De volgende ‘ramp’ overkwam ons bij de lunch. De drankjes werden vrij snel bezorgd, maar het brengen van het eten duurde en duurde. Minstens anderhalf uur hebben we moeten wachten. De reden? De bestelbon was aan een andere bon blijven plakken! ?
Vanuit Gorssel namen we eerst de verkeerde afslag naar het pontje.
Na het pontje, terug naar Deventer, kregen we nog wat oponthoud. Er liep een koe (pink) op de weg. Een paar mensen hielden het dier tegen dat toen zelf maar onder het draad door in het weiland rende!
Het pontje bij Deventer was zo vol met passanten dat wij met de fietsen niet mee konden. Dus even wachten de volgende pont!
Aan het eind van de fietstocht smaakte het ijsje ons prima!
Morgen gaan we naar de Deventer Boekenmarkt. De grootste van Europa, las ik, met bijna 900 boekenkramen, op plaatsen langs de IJsselkade en in de historische binnenstad. Ruim zes kilometer boekenmarkt. ( www.deventerboekenmarkt.nl )
Op 22.02.2018 zijn mijn vrouw en ik naar Museum More geweest. Met de trein vanuit Assen, overgestapt in Zwolle naar Deventer en vlakbij het station daar met de bus naar Gorssel.
– In Deventer moesten we ongeveer tien minuten op de bus wachten. De zon scheen en er was nauwelijks wind. Opeens hoorde mijn vrouw iemand haar roepen. Het was J-A, onze schoondochter. Later dachten we een aantal keren: Hoe bestaat het!
– De bus stopte dichtbij het museum. We kwamen in eerste instantie voor de tentoonstelling “De Sirene Blik” met werken van Floris Verster, Jan Mankes (“De meest verstilde schilder.”), Dick Ket (“Net als Verster wist hij tot de ziel van zijn schilderonderwerp door te dringen.”) en Henk Helmantel (“Hij wordt door velen bewonderd, maar ook verguisd of gewoonweg genegeerd.”).
Er waren 120 stillevens, landschappen en portretten van de kunstenaars te zien.
Een schitterende tentoonstelling (nog t/m 13 mei 2018).
Ook de tentoonstelling “Dwars Kijken” hebben we bekeken. Alles was zeer de moeite waard.
– Daarna zijn we weer met de bus naar Deventer (de Hanzestad, de Koekstad, de Boekenstad en het grote aanbod van bijzondere gebouwen en evenementen) gereisd.
Onlangs heb ik nog een stukje geplaatst over het oudste stenenhuis in Nederland. Omdat we toch in Deventer waren, dachten we: “We slaan een paar treinen over en gaan even de stad in.” Zodoende, en dus ook naar het oude, bijzondere huis, dichtbij de Grote- of Lebuinuskerk. Niet ver van het station.