Nadat ik slaagde voor het middelbare schoolexamen was ik behoorlijk uitgelaten. Dat was ook de reden dat ik bijna vergat om het resultaat even naar huis te bellen. Toen ik belde, kreeg ik bijna onmiddellijk mijn vader aan de lijn. Dat was bijzonder, want meestal was hij in de werkplaats. Vooral voor mij was hij heel blij, hoorde ik hem zeggen. Daarna kreeg ik mijn moeder aan de lijn. Ook zij deed uitgelaten. Ze kon niet nalaten nog even te zeggen dat ik voorzichtig naar huis moest rijden. Ik mocht op de examendag de brommer meenemen. Dan was ik vroeg weer thuis, was de opmerking.
–  Toch ging het bijna mis, want toen ik naar huis wilde gaan, kwam plotseling de lerares Engels uit het gebouw lopen. Zij wilde mij feliciteren met het diploma, zei zij. Zij had in het gebouw, waar het mondelinge examen net was afgelopen, ook moeten meewerken bij het afnemen van de examens. In ‘haar vak’, de Engelse taal.
Nadat zij mij had gefeliciteerd ging zij zomaar achterop de brommer zitten. ‘Rij even een rondje’, vroeg zij plotseling. Dat wilde ik wel doen, ook al had ik het idee dat iedereen op het pleintje naar ons stond te kijken.
–  Ik wilde de brommer keren, maar het voorwiel kwam gevaarlijk ver van de grond. We vielen bijna om. Het liep gelukkig goed af, misschien omdat zij op tijd was afgestapt? Voordat zij naar het gebouw liep, zei zij: ‘Goede reis en tot de afscheidsavond van school.’