Voor het MULO-examen Tekenen kon je kiezen om 12 of 15 stuks – het juiste aantal weet ik niet meer – ‘eigen werk’ mee te nemen naar het examen, of ter plekke de andere, in mijn ogen minder interessante, keuze te gaan doen: iets natekenen..

Ik verkoos ‘eigen werk’ mee te gaan nemen. Maar op de examendag had ik een enorm probleem !!!

Ik telde die dag voor de zekerheid nog eens het aantal tekeningen na dat ik wilde meenemen. Tot mijn grote schrik merkte ik dat ik een tekening tekort kwam. Ik snapte er echt niets van! Wat te doen! Om nog een tekening te gaan maken daarvoor was geen tijd meer!

Plotseling dacht ik eraan dat ik een mooie tekening van mijn tante had gekregen. Een schets van een stukje oud-Parijs. Die tekening heb ik toen ook maar meegenomen naar het examen. Ik wist niet zo snel iets anders te bedenken.

Dat zul je natuurlijk dan ook zien: de examinator koos de tekening uit Parijs! ‘Deze schets moet je nog maar een keer maken’. Ik begon te ‘zweten als een otter’, herinner ik mij. Ook dacht ik: ‘Dat lukt mij nooit!’

Blijkbaar was de examinator toch tevreden over het resultaat, want ik las later het examencijfer, een 8.