Het moest een keer verteld worden. Dus: daarom!


Dat klinkt dramatisch misschien, maar wees gerust: dat is het niet. Echt niet.
Ik moest er kort geleden weer aan denken. Dus, dacht ik, laat ik het een keer gaan opschrijven!
[Daarom dit verhaaltje. 🙄 ]

“Ik ben als oudste zoon van een smid niet zijn opvolger geworden. Mijn enige broer – een zus heb ik niet gehad – was toen te jong, 17 jaar, maar ik weet zeker dat hij het gedaan zou hebben.

Aan de ‘Hessenweg’, bij de “Potsenhoek”, in A. (De plek is vrijwel onherkenbaar geworden.)

Ik heb de zaak van mijn ouders niet overgenomen, omdat ik de aandrang/ zin niet had, er al vroeg niet voor voelde, zag er mijn toekomst niet in, kortom gezegd: ik vond het beroep waarschijnlijk niet leuk genoeg om te doen.
Mijn broer zou die aanmoediging vast en zeker niet nodig hebben gehad. Dat weet ik zeker. Ik heb hem er weleens naar gevraagd én gezegd dat we in de verkeerde volgorde geboren zijn. Dat mocht ik zó niet van hem zeggen. Toch vind ik dat nog steeds!

Wat ik wel wilde worden, wist ik toen ook niet! Wel wist ik dat ik dát niet wilde. Niet elke dag te hoeven denken: waar ben ik aan begonnen, waar ben ik in terechtgekomen, dit heb ik nooit gewild, enz.

Mijn ouders hebben mij nooit een ‘schuldgevoel‘ proberen aan te praten. Misschien mijn Opa wel een beetje, maar mijn overige familieleden beslist niet! Er zal onder elkaar heus wel over gepraat zijn, maar dat deerde mij niet. Gelukkig niet!

Al ben ik dan geen ondernemer geworden, de fascinatie voor het werk van mijn vader, van mijn ouders, ben ik nooit kwijtgeraakt.

Mijn broer heeft zich wel zeker tot een ‘echte’ ondernemer weten te ontwikkelen. Wel verwonderde hij er zich soms over – bijvoorbeeld wanneer ik hem hielp bij het jaarlijks inventariseren van zijn bedrijf voor de belastingen – dat ik bijna alle namen van de materialen en producten nog wist. Dat gaf mij een goed gevoel als hij dat zei.

Ik was vast en zeker geen goede ondernemer geworden, want ik kon niet handelen en ook niet goed rekenen. Mijn broer was er een kei in!

Ik ben als ’taalmens’ geboren. Het is zoals het is. 😀

De wereld van tegenwoordig is verrot en dat …


Juist ja, maar dat komt vooral door (bepaalde) mensen – want die zijn het die dat doen/willen – die op hem/haar leven!

Er is tegenwoordig overal “nepnieuws” voor(handen) om je dàt duidelijk te (willen) maken.

Voorbeelden?

(Bepaalde) schikkingen, detentiekampen, genocide, polarisatie, oorlogen, godsdiensten, etnische groepen iets in de schoenen schuiven, bijvoorbeeld dat zij woningnood veroorzaken, (bepaalde) politiek, fascisme, antisemitisme, enz.

Er zijn dus nog veel meer somberheden te noemen.

Veel te veel natuurlijk!

‘Van achterhoedegevecht naar radicale verandering’


Wie snapt wat er (precies) wordt bedoeld?

Voor mij is deze uitspraak niet helder. Misschien voor Esther Ouwehand en haar aanhangers, maar maak het dan duidelijk voor de mensen die aan de ‘zijlijn’ staan!

Wat nu gebeurt is gewoon héél slecht. Niet alleen voor deze partij, maar voor iedereen!

Want het is nu giswerk (geworden). Waar gaat het hier om?

Heeft het (weer) te maken met: macht, misbruik van macht, godsdienst, een ordinaire ruzie, meer dan dier- en milieuvriendelijk beleid, meer dan ‘mensendingen’, etc.?

Als de Partij voor de Dieren (PvdD) ‘mensendingen’ wil behandelen, dan moet deze partij niet alleen haar naam veranderen, maar ook haar oprichtingsregels.

Misschien dat het dan wel duidelijk is/wordt?