Tag archieven: ruzie

‘Van achterhoedegevecht naar radicale verandering’

Geplaatst op door

Wie snapt wat er (precies) wordt bedoeld?

Voor mij is deze uitspraak niet helder. Misschien voor Esther Ouwehand en haar aanhangers, maar maak het dan duidelijk voor de mensen die aan de ‘zijlijn’ staan!

Wat nu gebeurt is gewoon héél slecht. Niet alleen voor deze partij, maar voor iedereen!

Want het is nu giswerk (geworden). Waar gaat het hier om?

Heeft het (weer) te maken met: macht, misbruik van macht, godsdienst, een ordinaire ruzie, meer dan dier- en milieuvriendelijk beleid, meer dan ‘mensendingen’, etc.?

Als de Partij voor de Dieren (PvdD) ‘mensendingen’ wil behandelen, dan moet deze partij niet alleen haar naam veranderen, maar ook haar oprichtingsregels.

Misschien dat het dan wel duidelijk is/wordt?

Weer bezoek van de kleine of grote bonte specht, maar ook een ander (zeldzaam) berichtje

Geplaatst op door

Vanmiddag was weer een specht op bezoek. Vlug een foto gemaakt, maar de vogel was snel ‘gevlogen’. Te waaks waarschijnlijk.

In de krant zag ik twee ruziënde ooievaars: een zwarte in gevecht met een gewone ooievaar.

De zwarte ooievaar is sowieso al bijzondere verschijning. Het dier schijnt vooral voor te komen ten oosten van de Elbe en is dus nog een eind ‘van huis’.

Een ooievaarskenner zei dat de vogel misschien de weg is kwijtgeraakt. Het bijzondere dier kreeg in Schoonebeek ruzie met een ooievaarspaar om een leeg ooievaarsnest.

ruzie om een leeg nest

Op de grens met Polen en Slowakije zagen mijn vrouw en ik een zwarte ooievaar. We zaten in een houten bootje op een snelstromend riviertje toen we het dier plotseling zagen staan. In het water.

de zwarte ooievaar

Ruziën (kv 99)

Geplaatst op door

Slechts af en toe en vrijwel altijd met dezelfde buurkinderen. Waarom? Misschien omdat we op een andere school zaten? Geen idee eigenlijk. Maar gelukkig gebeurde het zelden. Ik heb altijd een enorme hekel aan ruzie gehad. Ruziënde en ruziezoekende mensen heb ik nooit begrepen.

Ook deze ruzie begon opeens. Zomaar. Wij, mijn broer en ik, stonden aan de ene kant en de twee broertjes met hun twee zusjes aan de andere kant van de ‘Hoevenweg’. De vier stonden op het zanderig gedeelte van het schoolplein en wij in ‘onze tuin’. We zagen op dat moment geen enkel gevaar.
–  Ik kon al ver gooien. Op de grond zag ik een ‘zeilsteentje’. Zo’n steentje, waarmee je lang over het water kon ‘zeilen’. Ik raapte het steentje op en zeilde hem weg. Maar even later: een kreet. M.a.w.: raak. Het viertal rende weg. We hadden ‘gewonnen’. Mijn broer en ik liepen naar binnen.
–  De volgende dag zag ik dat één van de jongens een grote pleister boven zijn rechteroog had. Toen ik hem vroeg waarom dat was, zei hij dat hij een steentje tegen het hoofd had gekregen. Ik schrok behoorlijk. Het had nog veel slechter kunnen aflopen.

[Het gooien met stenen naar iemand heb ik daarna nooit meer gedaan!]

De zeehondenopvang in Termunten …

Geplaatst op door

moet van de gemeente Delfzijl stoppen met de activiteiten.

imagesDe initiatiefnemers, waaronder Lenie van ’t Hart (ja, natuurlijk!), hebben geen vergunning voor de bouw van een zeehondenopvang in Termunten.
In Pieterburen, op Texel en in Zeeland (?) zijn al prima opvangmogelijkheden voor zeehonden.

Als de voormalig ‘zeehondenmoeder’ zich nu (eindelijk) eens rustig houdt, dan is dat het allerbeste voor partijen (inclusief de zeehonden).

Het moet mij van het hart, Lenie van ’t Hart:
“Aan alles komt een keer een eind.”