Dat klinkt dramatisch misschien, maar wees gerust: dat is het niet. Echt niet.
Ik moest er kort geleden weer aan denken. Dus, dacht ik, laat ik het een keer gaan opschrijven!
[Daarom dit verhaaltje. 🙄 ]
“Ik ben als oudste zoon van een smid niet zijn opvolger geworden. Mijn enige broer – een zus heb ik niet gehad – was toen te jong, 17 jaar, maar ik weet zeker dat hij het gedaan zou hebben.
Aan de ‘Hessenweg’, bij de “Potsenhoek”, in A. (De plek is vrijwel onherkenbaar geworden.)
Ik heb de zaak van mijn ouders niet overgenomen, omdat ik de aandrang/ zin niet had, er al vroeg niet voor voelde, zag er mijn toekomst niet in, kortom gezegd: ik vond het beroep waarschijnlijk niet leuk genoeg om te doen.
Mijn broer zou die aanmoediging vast en zeker niet nodig hebben gehad. Dat weet ik zeker. Ik heb hem er weleens naar gevraagd én gezegd dat we in de verkeerde volgorde geboren zijn. Dat mocht ik zó niet van hem zeggen. Toch vind ik dat nog steeds!
Wat ik wel wilde worden, wist ik toen ook niet! Wel wist ik dat ik dát niet wilde. Niet elke dag te hoeven denken: waar ben ik aan begonnen, waar ben ik in terechtgekomen, dit heb ik nooit gewild, enz.
Mijn ouders hebben mij nooit een ‘schuldgevoel‘ proberen aan te praten. Misschien mijn Opa wel een beetje, maar mijn overige familieleden beslist niet! Er zal onder elkaar heus wel over gepraat zijn, maar dat deerde mij niet. Gelukkig niet!
Al ben ik dan geen ondernemer geworden, de fascinatie voor het werk van mijn vader, van mijn ouders, ben ik nooit kwijtgeraakt.
Mijn broer heeft zich wel zeker tot een ‘echte’ ondernemer weten te ontwikkelen. Wel verwonderde hij er zich soms over – bijvoorbeeld wanneer ik hem hielp bij het jaarlijks inventariseren van zijn bedrijf voor de belastingen – dat ik bijna alle namen van de materialen en producten nog wist. Dat gaf mij een goed gevoel als hij dat zei.
Ik was vast en zeker geen goede ondernemer geworden, want ik kon niet handelen en ook niet goed rekenen. Mijn broer was er een kei in!
“Ik ben als ’taalmens’ geboren. Het is zoals het is. 😀 “