Maarten van Rossem zou het liefst zien dat de overheid iedereen een gratis abonnement op een kwaliteitskrant aanbiedt. Hij slaat hier de plank volledig mis, volgens mij.
– Toch is het leuk bedacht, maar het is onzin, en zeker niet milieuvriendelijk. Weggegooid geld dus.
– Een krant hoeft eigenlijk helemaal niet veel te kosten. Wie een krant wil lezen, kan een (bijna) gratis krant bestellen!
– Graag helemaal gratis? Kan dat ook? Ja, als je ‘slecht’ wilt zijn, dan kun je continu een gratis krant thuis bezorgd krijgen. Hoe dan? Als je ‘slecht’ wilt zijn, dan kun je dat zelf ‘uitvinden’.
– Trouwens, digitaal de krant lezen kan ook nog!
Maandelijks archief: april 2018
Ruitentikkertje (kv 80)
Dat spelletje hebben mijn broer en ik maar één keer gespeeld, omdat er geen lol aan was. Niemand reageerde op het getik. Later kregen we te horen: in de ‘voorkamer’ kwam men alleen op de zondag en had de naam ‘zondagse kamer’.
– In het dorp was het spel een groot succes. Evenals ‘belletje trekken’. Maar waar ik woonde stonden maar weinig ‘burgerwoningen’.
[Zo wordt het spelletje ‘ruitentikkertje’ gespeeld:
Eerst wachten tot het schemerdonker wordt. (De herfst is de beste periode.) Verder: een klosje, zwart naaigaren en een flinke, dunne naald. Het garen door het oog van de naald doen en dan een stevige knoop maken. De naald voorzichtig tussen de stopverf en de glasruit steken. Je goed verstoppen. Af en toe flink aan het draadje trekken. Je hoort de naald tegen het vensterglas tikken. Door het getik denkt men binnen dat er tegen het raam wordt getikt. Er komt iemand naar buiten, of iemand doet het gordijn open en ontdekt dan dat er niemand is.]
Als het lukt, dan is succes verzekerd: grote lol.
Jeuk (kv 79)
Met de fiets aan de hand liep ik over ‘de Melkmarkt’ in Zwolle. Ik kwam net uit school en was op weg naar huis, maar ik moest die dag eerst even over de markt lopen, omdat het marktdag was.
– Het marktgebeuren vond ik altijd bijzonder. Nog steeds. Niet zozeer om de drukte, maar wel om al die kleuren te zien van het fruit, de verschillende soorten kazen, aardappels, vis, enz.
– Bij een lange groentekraam stonden twee marktkooplieden. De één, een man, prijsde luid zijn waar aan. De ander, een vrouw, viel op. Wat zij deed, had ik niet eerder gezien. Ze stond zich opzichtig te krabben en wel op een plek, waar je dat niet direct zou verwachten. Ik vond het een eigenaardig, ongemakkelijk, maar ook een onfatsoenlijk gezicht.
Bestaat toeval?
Een bericht in de krant, het DvhN, over streektalen en Nijntjeboekjes in streektalen bij Bornmeer, bracht mij op het idee.
– Afgelopen maand februari heeft deze uitgeverij twee nieuwe boekjes laten verschijnen. Daniël Lohues heeft ‘Nijntje in de dierentuin’ voor zijn rekening genomen, op zijn manier en in zijn streektaal, het Drents.
– Niet dat ik mij met hem wil meten, want in mijn ogen is er maar één Daniël Lohues, maar ik dacht: Wat zou het leuk zijn om een nijntje te laten maken in ‘mijn’ streektaal, het Sallands. Dus heb ik contact gezocht met deze uitgeverij die per e-mail reageerde: ‘Volgende week gaan we op een rijtje zetten welke nijntjes voor een vertaling in aanmerking zouden komen, daarna zullen we contact met u opnemen over de mogelijkheden voor een Sallandse Nijntje.’
– Een vervangster mailde mij dat een uitgave van Nijntje in het Sallands zeker een interessante optie is, maar dat de mogelijkheid voor het verschijnen van een nieuwe Nijntje op zijn vroegst dit najaar is en de volgende verschijningsmogelijkheid in het voorjaar 2019. In hetzelfde bericht: ‘Voor de uitgave van een streektaal-Nijntje is wel vaak externe financiering nodig, wellicht hebt u zelf zicht op subsidiemogelijkheden? Of een partij/partijen die bij voorbaat een aantal exemplaren wil/willen afnemen? En hebt u ook al een vertaler op het oog?’
– Over hoe het verder moest gaan, qua financiering e.d., had ik niet nagedacht en dat was ik ook niet van plan. Gewoon geen zin. Ik beantwoordde: ‘Voor de vertaling van het boekje in het Sallands kan ik wel zorgen. Ik hoef er geen cent voor te krijgen. Wel heb ik nagedacht over de afname. Er zijn in het streektaalgebied Salland (waartoe het gebied in en rond Kampen en het Vechtdalgebied eigenlijk ook moet worden gerekend) afzetmogelijkheden genoeg. Ik denk met name aan de vele musea, boekwinkels en VVV’s.’
[Intussen had ik het boekje ‘nijntje in het museum’ al gekocht en thuis in het ‘Sallaans’ ‘vertaald’.] 
– Er kwam een nieuw bericht uit Friesland: ‘Voor een succesvolle publicatie en presentatie van een nijntje in streektaal is de aansluiting bij en samenwerking met lokale partijen juist onontbeerlijk, precies vanwege de kennis van en contacten in de regio. Het zijn inderdaad de partijen die u noemt – streektaalorganisaties, musea, VVV’s, boekhandels – die hiervoor nodig zijn, maar waarvoor in iedere regio weer andere contactpersonen zijn die ons als uitgeverij helaas niet allemaal bekend zijn. Als u mij een aantal namen, adressen, telefoonnummers kunt laten weten van mogelijk geïnteresseerde partijen/personen dan kunnen wij contact met hen zoeken. Ook u kunt met uw aanbod als vertaler en de voorwaarden die we hieronder al hebben ‘besproken’ eens informeren bij de door u genoemde organisaties of zij hiervoor voelen.’
– Wat nu, dacht ik. Even googelen en ik kwam uit bij de ‘IJsselacademie’ in Zwolle. Ik heb per e-mail contact gezocht en gekregen: ‘U bent zeker aan het juiste adres. Ik stuur uw mailwisseling en mijn antwoord aan u ook even door aan … de projectleider Streektaalkunde bij de IJsselacademie. … Misschien binnenkort even een afspraak maken?’
– Kort daarna kwam het verrassende mailtje van uitgeverij Bornmeer: ‘Toevalligerwijs werden wij deze week benaderd door een boekhandel in de Sallandse regio, die aangaf zich graag in te willen zetten voor een Sallandse Nijntje. Zij zullen zelf een vertaler benaderen en een groot gedeelte van de oplage afnemen. Dit alles lijkt als resultaat te hebben dat er in het voorjaar van 2019 een Sallandse Nijntje wordt gepubliceerd. …‘
– Direct heb ik de ‘IJsselacademie’ hiervan op de hoogte gebracht. Als antwoord kreeg ik: ‘Nou dat is natuurlijk altijd mooi. Ben benieuwd naar het eindresultaat! Wie weet is het te zijner tijd iets om te presenteren op het Zunnewendefestival in Hellendoorn?’
Mijn vrouw (Ally) merkte op: ‘Misschien heeft boekhandel Waanders wel gereageerd!’
Dat zou mooi zijn!
‘IJsselacademie, ook ik ben zeer benieuwd op de afloop. Maar er zal nog een jaar moeten worden gewacht.’