“Om een lang verhaal kort te maken.”

Alle grote windmolens en parken met zonnepanelen op één plek in Nederland.”

De ‘windjoekels’ mogen op zee blijven staan; het idee om alle grote windmolens en zonnepanalen in de ‘parken’ af te breken en weer te plaatsen in de lege gebieden van Flevoland, is lumineus! Op die plekken plaatsen waar niemand last van ‘ze’ heeft, d.w.z. geen last van het geluid van de wieken, de schaduw van de wieken, geen waardedaling van woningen, horizonvervuiling, enz., enz.

“Weg met deze vuile hinder!”

Ik las onlangs deze ‘oplossing’ van Joost Smiers (in de VK van 30 april jl.), maar ook het verhaal (VK, 3 mei 2021) over een aan te leggen stroomkabel vanaf het windpark ‘Ten noorden van de Waddeneilanden’ dwars door de natuurgebieden: Schiermonnikoog en Waddenzee.

Waarom is men veel eerder op het plan van Smiers gekomen? Het is een grote duim waard! Dé oplossing voor ons volle landje:
“Alle windmolens- en zonnepanelenparken op één plek!”

(Ik weet echt niet hoeveel mensen door dit plan getroffen zouden moeten worden, maar dat zullen er zeker véél en véél minder zijn.)

Ook zal zijn plan ‘een paar centen’ kosten, maar er moet (veel meer) aan het nageslacht gedacht worden. Maar ook:
“Nederland zou er een stuk mooier door worden.”

[N.B.: Nederland moet verduurzamen. Maar er hoort géén levering van groene stroom bij aan datacenters als Google, Microsoft, e.d.!]

‘Zou deze toren ook kunnen omwaaien?’

Onlangs stond deze wandelaar bovenop de uitkijktoren (28 meter hoog). Op de terugweg moest hij ook denken aan een berichtje in de krant.

Ergens in Friesland was een 32 meter hoge tweewieks windmolen omgewaaid. De windmolen stond op het erf van een boer. Op het moment van omwaaien gold code geel vanwege de wind.
De gevolgen vielen gelukkig mee. De boerderij bleef bespaard en er waren geen persoonlijke ongelukken. Ook niet op de weg waarop de molen was gevallen. De brandweer was gekomen en had uit voorzorg de stroom van de windmolen afgehaald.

‘Je moet er toch niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als een ‘joekel’ van een windmolen’, bijv. 200 meter hoog, eens omwaait’ dacht die wandelaar.

‘Groene ridders’ zijn vooral druk met hun eigen portemonnee


Deze krantenkop sprak mij wel aan, want E-rijders hebben niks te klagen.

Toen ik de ‘kop’ las, moest ik ook denken aan het (willen) realiseren van de bouw van een aantal gigantische windmolens in de provincie Drenthe (de Veenkoloniën). Maar als de groene ridders (de investeerders en windboeren) direct goed bezig waren gegaan, dan was er niks aan de hand (geweest). Maar in plaats daarvan waren (ook) zij vooral druk met hun eigen portemonnee.

Zij, de investeerders en windboeren, hadden direct de mensen die schade ondervinden van hun plannen, bij de uitvoering moeten betrekken en ze laten meedelen in de opbrengsten van die monsterachtige, monsterlijke windmolens.