In dit geval op/met de grote, moderne veerboot van TT-Line, van Travemünde (D) naar Trelleborg (S), genaamd Nils Holgersson.
Werkelijk een joekel van een boot, met 12 dekken (verdiepingen), en zogezegd een GREEN SHIP, LNG POWERED.
Tag archieven: veerboot
Niet goed opgelet
Ally en ik waren van plan naar Eefde te gaan fietsen; te weten naar galerie Stijl, annex museum en beeldentuin.
Het was die dag prima fietsweer. Wel was er behoorlijk veel tegenwind tijdens de heenweg.
Toen we bij het fiets- en voetveer kwamen – om er de IJssel over te steken ter hoogte van Gorssel – was er geen veerboot te bekennen!
Wat bleek? De veerboot was een week geleden uit de vaart genomen. Einde seizoen!
Er was niks aan te doen dus. Dikke pech, ‘eigen schuld, dikke bult‘. 🙂
Een lang weekend op Vlieland
‘Er gebeurt altijd wel iets’. (Ook op Vlieland!)
‘De tijd vliegt’. (Ook daar!)
De veerboot naar Vlieland was ‘stampvol’. (‘Er is een boot uitgevallen‘, werd er gezegd.)
Het water (een stukje Noordzee?) tussen het eilandje en Terschelling zorgde voor een merkbare ‘schommeling’.
Eerst moest er gekeerd worden voordat de veerboot kon aanmeren.
Bijna iedereen haastte zich naar de bus en de diverse taxi’s.
Wij liepen ongeveer een kwartier naar ‘ons onderkomen’.
De volgende dag op de fiets naar de Vuurboetsduin met de vuurtoren. Toen naar de Kaasbunker en daarna naar het strand bij het strandpaviljoen.
De derde dag naar Kroon’s Polders, het mooie moerasgebied en het uitzicht op het Posthuiswad, het Wad, de Vogelkijkhut en de (trek)vogels.
We zagen lepelaars, eendensoorten, een kiekendief, roodborsttapuiten, een paar winterkoninkjes, en natuurlijk de aalscholvers en meeuwen.
Op de terugweg nog een roofvogel (een velduil?) gezien, maar het silhouet van de vogel konden wij niet ‘thuisbrengen’.
Ook aan fietsers is gedacht
Voor handel naar Engeland (nummer 62)
Weer ging ik met mijn broer voor een paar dagen mee naar Engeland. Hij moest er voor zaken – tweedehands trekkers (Renault) keuren en kopen – zijn. Het was altijd een belevenis om mee te gaan, want er gebeurde altijd wel wat bijzonders.
– Het begon al bij de veerboot in Hoek van Holland. We moesten even op het plein wachten voordat hij met de auto naar binnen mocht. Ik hoorde hem een paar harde verwensingen roepen en zeggen: “Dat doen zij nu altijd als ze de auto (Mercedes) zien. Ze sturen mij straks naar de eerste verdieping of zelfs hoger. Let maar op. En waarom? Gewoon om te pesten.”
– Toen het plekje voor de auto was gevonden – op de eerste verdieping – haalden we onze bagage uit de kofferbak van de auto. Maar dat was niet alles. Ook pakte hij een rol touw en een hamer. Toen ik vroeg wat hij daarmee moest, zei hij: “Voor het geval er iets gebeurt.” Het bleek dat hij dat deed sinds het omslaan van de veerboot net buiten de haven van Zeebrugge (België). Hij besprak sindsdien ook een hut in de buurt van het kapiteinsverblijf. Volgens hem was daar de veiligste plek op de boot. Met de hamer zou hij het glas van de patrijspoort kapot slaan en het touw gebruiken om ermee naar buiten te kunnen klimmen.
(Zelf heb ik er nooit zo over nagedacht.)