Het pijnlijke gevoel leek even terug (155)

Begin deze week werd ik vroeg wakker door een pijnlijk gevoel in mijn rechter scheenbeen. Het voelde net als jaren terug toen de huisarts mij vier weken lang rust voorschreef in verband met het ontstoken scheenbeenvlies in mijn rechter been.

Die tijd – vier weken in bed blijven – ben ik nog steeds niet vergeten.

De ontsteking kwam na een voetbalwedstrijd. Het was mijn eerste wedstrijd in het eerste elftal. Ik was toen net achttien. Bij het schaatsen had ik ook last. Zeg maar gerust bij de meeste sporten, die ik leuk vond om te doen. Het fietsen ging nog het beste. Toegegeven, wel als ‘lid’ van een ‘fietsclub’, want om alleen ‘op stap te gaan’ vond ik echt niet leuk.

Als ik alle gefietste kilometers bij elkaar op zou tellen, dan was ik een eind gekomen! 🙂

Twee jeugdverhaaltjes


Het Schooldiploma E (49)

Qua schoolbelevenissen zijn mij de klassen vijf en zes van de lagere school het langst bijgebleven. Op beide sportdagen, waaraan meer lagere scholen meededen, behaalde ik een E-diploma. Ik was er apetrots op! Met balgooien (met een grote en kleine bal), hardlopen en hoog- en verspringen kreeg ik het Schooldiploma E.
Mijn moeder borg deze goed op. Zij deed ze in de lade van de kast waarin zij de ‘kleuter- en lagere schoolspullen’ bewaarde.
Toen ik haar een tijd later vroeg of zij de beide diploma’s nog had, kon zij ze nergens meer vinden. Zeer waarschijnlijk zijn de diploma’s bij een schoonmaak of een verhuizing verdwenen.

Een ‘ongelukje’ (50)

Enorm veel pijn had ik na de val op het ijzeren hek rondom het schoolplein van de lagere school. De jongens op ‘mijn’ school vonden het een uitdaging om te proberen wie het langst over de bovenste buis van het hek te kunnen lopen. Meestal gebeurde er dan niet veel bijzonders.
Ik deed soms mee en was die keer bijna tot het eind van het hek gekomen, toen mijn voet weggleed. Ik kon niet op tijd van het hek springen en kwam op de bovenste stang terecht. Tegen een wel heel gevoelige plek. Mijn ‘klok-en-hamerspel’, mijn ‘zaakje’: beurs!
Hoe ik ben thuisgekomen ben? Ik weet het echt niet meer.