Regelmatig gingen wij, d.w.z. mijn ouders, broer en ik, naar de Vecht bij ‘Stokvisdennen’ om er te zwemmen.
Heel in het begin kreeg ik niet veel mee van wat er gebeurde, omdat ik nog te jong was.

Mijn grootouders en andere familieleden gingen soms mee.
Meestal kwamen we er op de fiets. Wandelend soms ook. Of met de roeiboot. Zelfs een keer met een zeilboot.
Naar een andere, mooie plek gingen we altijd op een zondagmiddag. Met ons vieren. De plek lag vlakbij ‘de Broekhuizen’. De fietsen werden geparkeerd op het erf van de boerderij van een familie die mijn ouders goed kende. De boerderij stond dichtbij de plek en dichtbij een bocht in de rivier. Het was hun ‘land’. Er stond een grote eikenboom. Je kon er zelfs een eindje in de rivier komen door het vele zand dat er lag. Dat kwam door de stroming en de kromming in de rivier. Het was een ‘strandje’ geworden, waar af en toe ook de koeien even kwamen drinken. Soms lagen er koeien te herkauwen in de schaduw van de boom. Een schitterende plek .
Maar om er te komen, moest je goed op de koeienvlaaien letten.