Tag archieven: kerk

‘Lang leve de wolf’ en niet te vergeten: de paus

Geplaatst op door

De wolf schijnt zich opnieuw gevestigd te hebben in Nederland. Ik zal het wel niet snappen, maar van mij mag de wolf worden afgeschoten en opgezet, en daarna op ‘Marktplaats’ worden gezet.
Op muziekgebied is Peter en de wolf wel genoeg. Op sprookjesgebied Roodkapje en de wolf.

De paus heeft flinke, maar grote woorden gesproken over het seksueel misbruik en de homoseksuele gedragingen van zijn personeel. Maar daarmee zijn bijvoorbeeld de levens van misbruikte kinderen niet ‘gered’. Er zal nog iets op schrift (een soort handboek?) komen, maar daar blijft het (dan ook) bij?
De toekomst voor de rooms-katholieke kerk ziet er somber uit.
Trouwens, voor andere kerken ook, denk ik.

Het is een gemiste kans van deze paus.

Bruiloft, trouwdag (kv 114)

Geplaatst op door

Je trouwdag schijnt de mooiste dag in je leven te zijn …

Je kunt een trouwdag net zo duur maken als je zelf wilt. Mijn broer en ik zijn die dag samen eerst naar Hattem gereden, omdat in die plaats een kapper werkte die Nederlands kampioen knippen was geworden. Hij moest ons maar ‘kappen’! Nadat hij ons super had geknipt zijn we in ons hemd in de auto gestapt en teruggereden.

Thuisgekomen kleedde ik mij voorzichtig om en wachtte ik tot het tijd was om de bruid op te halen voor ‘het trouwen in het gemeentehuis’.
‘Mijn baas’ heeft ons getrouwd. Het enige wat ik van zijn speech nog onthouden heb, is zijn opmerking dat ik flink moest studeren. (Ik volgde toen de opleiding GA-I in Zwolle. Hij gaf er ook les. Als hij les gaf, ‘moest’ ik met hem meerijden in zijn auto.)

Na het kerkelijk huwelijk begon het bruiloftsfeest. Eerst kwam de receptie, d.w.z. het gezoen, de handen en handjes schudden, de felicitaties, de cadeaus, de bloemen en kamerplanten (erg veel cyclamen), enz.!

Wel is mij een enorme ergernis bijgebleven. Een collega van toen had ‘het gore lef’ om na afloop van de receptie op onze kosten een diner te bestellen en te gaan nuttigen. Ik heb er nooit met hem over gepraat, maar wie het voorval wil horen, vertel ik het gewoon.

We waren voorgoed bij elkaar. Samenwonen kon tin die tijd niet, mocht niet, deed je dus niet, men zou er toch schande van (willen) spreken (en heus niet alleen door de dorpsgemeenschap).

Waar waren die avond de echte, Keulse mannen?

Geplaatst op door

Waar waren deze mannen om het plein voor de Dom in Keulen op de laatste avond van het oude jaar eens flink “schoon te vegen”?

aanranding in Keulen

Ik herinner mij het niet precies meer, maar op het Centraal Station van Amsterdam verscheen op een bepaald moment een groep mariniers om de hufters (nozems), die hun vriendinnen en partners lastig vielen/ bleven vallen, er eens flink van langs te geven. Dezelfde groep mariniers heeft destijds, geloof ik, ook “grote schoonmaak gehouden” bij het monument op de Dam.

Het kan dus wel! Maar waar waren die avond bij de Dom in Keulen de echte mannen, vrienden en partners van de aangerande vrouwen?

Durfden zij niet op te treden? Zijn zij (angsthazen) er stilletjes vandoor gegaan?

Die vraag houdt mij bezig, en ik blijf het gebeuren heel vreemd vinden.