Houtstook, houtstokers en ‘onruststokers’


Ook wij hebben ‘flink’ gestookt. Ik bedoel: met hout in een klein, handig en dicht houtkacheltje. Daarvoor stookten we het hout in een mooie, open houtkachel, die we niet verkocht hebben, maar in de tuin hebben gezet om daar af en toe gezellig te kunnen stoken.

Het stoken met hout deden we dus vooral voor de gezelligheid. Aan het zagen, hakken, sorteren en stapelen van het hout had ik geen hekel. Soms hielp de buurman ook mee. Het hout kregen we bijna gratis. Voor milieuvervuiling en het feit dat er mensen zijn die er last van zouden kunnen hebben, was nauwelijks aandacht.

Een ‘Stookwijzer’ was er in die tijd niet. Wel waren er adviezen van de kachelverkoper. Ook kon je niet even ‘googlen’ hoe het moest of het wel kon. Wél zorgden wij er o.a. voor dat er geen nat hout in het kacheltje werd gestookt.

Pas toen we naar A. verhuisden, zijn we met houtstoken gestopt.

In het begin mistten we ons knapperend vuurtje af en toe toch wel.

Dat houtstoken in sommige gevallen best wel een serieus probleem is, zijn werd ons later wel duidelijk.

Er is dus nu een ‘Stookwijzer’ die ‘houtstokers’ adviseert waar en wanneer gestookt kan worden. Zie: http://www.atlasleefomgeving.nl/stookwijzer

Serieuze adviezen! Maar het probleem zal ook hierbij wel (weer) zijn:

Wie leest er nog adviezen tegenwoordig!? Wie wil/ gaat ze überhaupt lezen! Wie controleert de regels als ze niet worden nageleefd?
Enz., enz.

Eerlijk gezegd heb ik er eerder niet voldoende bij nagedacht


Waarom wordt niet voldoende gedacht aan het terugdringen van luchtvervuiling? Voor het terugdringen van (extra) gezondheidsschade (bijvoorbeeld bij mensen met astma) moet/ kan worden gezorgd !!!

Gelukkig zijn er gemeenten die eraan meewerken, maar dat zijn er lang niet voldoende. Slechts 69 gemeenten, las ik. [Dat is veel te weinig natuurlijk, vooral als je bedenkt dat er in Nederland 355 gemeenten zijn.]

Wel ondersteunen de provincies – behalve Limburg (???) – dat voornemen, maar daar is maar weinig effect van te verwachten, denk ik.

Gemeenten melden nauwelijks stappen op het gebied van de landbouw.

Dus niet langer: ‘Ikke, ikke en de rest mag/ kan stikken’.

Waar maken wij ons (dan wel) druk over?


  1. De dieren in de Oostvaardersplassen. [Alleen nog Schotse hooglanders erin; weg met de konikpaarden, heckrunderen, herten en doe-het-zelvers (de zielige bijvoerders).];
  2. Verwarde personen. (Opeens waren deze woorden in de mode. Sinds 2012, denk ik, want dat is het jaar, waarin psychiatrische- en verslavingspatiënten aan hun lot werden overgelaten. Bij wie ligt de meer dan schandalige schuld? Bij de mensen die we hebben gekozen!);
  3. Houtstoken. (Veel mensen hebben last van de rook van houtkachels. We hebben er zelf ook aan meegedaan. Eigenlijk zonder erbij na te denken.);
  4. Assad. (Wat die man allemaal uitspookt in Syrië is meer dan barbaars. Dat hij nog steeds aan de macht is, snap ik niet. Het is in elk geval niet normaal! En wat doet Europa (inclusief Nederland en andere, egoïstische landen?)tegen het ‘afslachten’ van onschuldige mensen?);
  5. Hans Alders. (Welke verantwoordelijke instantie heeft die man aangesteld? Hij heeft van het Schipholgebeuren een enorme puinhoop gemaakt. Wat kan Groningen dan van deze man verwachten? Nog meer ellende?);
  6. De verdwenen Nederlandse oorlogsschepen in de Javazee. (Een familielid zal maar op één van die schepen hebben gezeten. De schending van de oorlogsgraven met beschermende status in de verdwenen drie Nederlandse oorlogsschepen op de bodem van de Javazee is héél fout en onvergeeflijk. Laat advocate Liesbeth Zegveld zich hiervoor ook maar inzetten!)
  7. IJsfluisteraars. (Een nieuw woord? Het vriest een week en sommige personen gaan het onbetrouwbare ijs al op. Als er iets mis gaat, moeten ze zelfs gered worden. Onverantwoord. Of is het: eigen schuld, dikke bult?)