Met de woorden “Ontbrekende beelden” opent ‘de Volkskrant’ de filmreportage om duidelijk te maken dat we van de strijd in Nederlands-Indië nauwelijks beeld hebben van wat er daar allemaal is gebeurd. Dat geloof ik direct. De beelden van destijds hoef ik ook niet te kennen. Waarom zou ik?
De reportage in die krant gaat over de speelfilm ‘De Oost’ van Jim Taihuttu.
Wel heb ik wat inzicht gekregen door boeken te lezen, door wat mijn oom heeft verteld en wat ik aan foto’s heb gezien in zijn dikke fotoalbum. Allemaal foto’s uit die tijd dat hij daar was als vrijwilliger in het Nederlandse leger.
Nogmaals gezegd, het fijne weet ik er niet van. Ik heb hem er ook nooit naar gevraagd. Dat deed je sowieso niet in die tijd. Misschien had ik dat moeten doen.
Hoe mijn ouders de Duitse bezetting, de Tweede Wereldoorlog, hebben beleefd/ meegemaakt, weet ik ook niet. Zij hebben wel ‘dingen’ verteld, maar of dat alles was?
Maar waarom anno 2021 een film maken over deze zwarte bladzijden? Ik snap het niet.
Ik heb mijn oom goed gekend, denk ik. Misschien was hij wat rechtlijnig, maar verder een prima man. Ik heb een boel aan hem te danken.
Na de bevrijding in 1945 dacht mijn oom waarschijnlijk goed te doen door zich als vrijwilliger op te geven voor een zgn. politionele actie in “de Oost”.
Ik las ergens dat de Nederlandse vrijwilligers het idee hadden ook ‘bevrijders’ te zijn. Maar of de dienstplichtigen ook zo dachten?
Wat betreft Raymond Westerling. Ik ga niet nog meer over hem schrijven. Na wat ik allemaal over die man gelezen heb, denk ik te weten dat hij een héél slecht mens was! (Kijk maar eens in Wikipedia.)
En wat te vinden van de Bersiap-periode? Vreselijk toch!
(Wie weet/ kent het verschil tussen feit en fictie?)
Ik stop ermee. Ik moest dit alles even kwijt!
In elk geval is het een feit dat Nederland de Ambonezen veel leed heeft aangedaan.
Schandalig veel leed!!!
