Naar hun films kijken betekent voor mij nog steeds ‘lachen, gieren en brullen’.
Alles wat maar mis kan gaan bij die twee spelen zij samen fantastisch goed.
Bij mijn afscheid kreeg ik acht DVD’s met hun films.
(Een schitterend cadeau. Dat vind ik nog steeds.)
Als ik de DVD’s ook maar even in de kast zie staan, dan moet ik al glimlachen om de onnavolgbare capriolen van die twee.
In de vele berichten, die ik de laatste tijd over hem mocht horen en lezen, werd de naam van de film ‘The Woman In Red’ (uit 1984, meen ik) niet genoemd. Misschien omdat het niet zijn beste film was, maar het is wel de film die ik een keer heb gezien.
Ik heb toen enorm van deze film – waarin hij speelde, maar die hij ook registreerde – genoten en die mij enorm heeft doen lachen weet ik mij te herinneren.
Er is altijd wel wat op te merken, of te zeggen, maar voor mijn gevoel was Gene Wilder een geniale filmacteur en -regisseur (op zijn gebied).
Deze foto – genomen in New York (in 2009) – herinnerde ik mij, toen ik in de radio- en tv-gids las dat op donderdag, 21/4, op Veronica, “Gran Torino” (4 sterren), van Clint Eastwood te zien was:
