Weer ging ik met mijn broer voor een paar dagen mee naar Engeland. Hij moest er voor zaken – tweedehands trekkers (Renault) keuren en kopen – zijn. Het was altijd een belevenis om mee te gaan, want er gebeurde altijd wel wat bijzonders.
– Het begon al bij de veerboot in Hoek van Holland. We moesten even op het plein wachten voordat hij met de auto naar binnen mocht. Ik hoorde hem een paar harde verwensingen roepen en zeggen: “Dat doen zij nu altijd als ze de auto (Mercedes) zien. Ze sturen mij straks naar de eerste verdieping of zelfs hoger. Let maar op. En waarom? Gewoon om te pesten.”
– Toen het plekje voor de auto was gevonden – op de eerste verdieping – haalden we onze bagage uit de kofferbak van de auto. Maar dat was niet alles. Ook pakte hij een rol touw en een hamer. Toen ik vroeg wat hij daarmee moest, zei hij: “Voor het geval er iets gebeurt.” Het bleek dat hij dat deed sinds het omslaan van de veerboot net buiten de haven van Zeebrugge (België). Hij besprak sindsdien ook een hut in de buurt van het kapiteinsverblijf. Volgens hem was daar de veiligste plek op de boot. Met de hamer zou hij het glas van de patrijspoort kapot slaan en het touw gebruiken om ermee naar buiten te kunnen klimmen.
(Zelf heb ik er nooit zo over nagedacht.)
Tag archieven: Engeland
Er ‘mogen’ slechts veertien (14) migrantenkinderen naar Groot-Brittannië (GB)
Er zijn afgelopen maandag per bus van Calais naar Engeland veertien (!) migrantenkinderen gereisd.
Er zullen (mogelijk) nog honderden onbegeleide kinderen volgen als de Britse regering dat toestaat tenminste.
Ik heb er al eerder over geschreven.
Als ik president Hollande van Frankrijk was, dan wist ik het wel.
Dan zou ik i.v.m. deze slepende en veel te lang durende kwestie alle mensen in het migrantenkamp (‘jungle’) bij Calais naar Engeland (door)sturen.
(Zeker naar aanleiding van en in verband met Brexit.)
Of je nu Cameron, Johnson of Farage heet, maakt dat nog wat uit?
Nee, want uiteindelijk zijn het alle drie populisten; een andere jas (verpakking) misschien?
Maar deze drie doen – net als ‘onze’ minister-president trouwens – niet wat ze zeggen/beloven. Zij gebruiken hun charisma voor eigen gewin (al zullen ze bij hoog en laag beweren van niet) om er zelf beter van te kunnen worden.
Dus wat heb je aan die/dergelijke leiders/vertegenwoordigers?
De Engelse kiezers hadden thuis moeten blijven.
Toch hebben ze bereikt dat zij gedrieën door de achterdeur het politieke toneel verdwijnen.
Ik ga er nog steeds vanuit dat je als kiezer erop moet kunnen vertrouwen dat jouw stem goed (op een correcte manier) wordt vertegenwoordigt.
Maar dat is niet wat dat soort lui (politici), veel bankiers en de soorten graaiers doen. Zij willen hun eigen portemonnee vullen, en liefst zo snel mogelijk.
De kiezer wordt zoveel mogelijk zand in de ogen gestrooid. Dat lukt die lui meestal ook nog.
Inderdaad, totdat de kiezers er genoeg van krijgen en er een nieuwe revolutie op gang komt om schoon schip te maken.